Zygmunt Zbirenda - Historia wersji

Damian o 08:22, 8 sie 2021

2021-08-08T08:22:21Z

Damian o 09:57, 3 sie 2021

2021-08-03T09:57:31Z

Damian o 12:30, 2 sie 2021

2021-08-02T12:30:56Z

Damian o 11:54, 2 sie 2021

2021-08-02T11:54:29Z

Damian o 11:53, 2 sie 2021

2021-08-02T11:53:30Z

Damian o 11:51, 2 sie 2021

2021-08-02T11:51:42Z

Damian: Utworzono nową stronę "Zygmunt Zbirenda Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś..."

2021-08-02T11:44:26Z

Utworzono nową stronę "thumb|left|Zygmunt Zbirenda Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś..."

Nowa strona

[[Image:Ziga.JPG|thumb|left|Zygmunt Zbirenda]]

Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji, stoi pierwszy od lewej]]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”.Ziga-Puszcza.jpg Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
Od dwóch lata zaczął chorować. Mimo wielu chemii i pomocy głównie ze strony klubowej koleżanki Bianki Witman-Fulde choroba spustoszyła jego organizm doprowadzając do przedwczesnej śmierci.

Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatacznym zapamiętamy Cię przyjacielu.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:Ziga.JPG|thumb|left|Zygmunt Zbirenda]]
-Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji(1988), stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Również interesował się fotografią. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
+Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i w Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji(1988), stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Również interesował się fotografią. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
-Od dwóch lata zaczął chorować. Mimo wielu chemii i pomocy głównie ze strony klubowej koleżanki Bianki Witman-Fulde choroba spustoszyła jego organizm doprowadzając do przedwczesnej śmierci. Został pochowany na cmentarzu w Nowym Bytomiu.
+Od dwóch lata zaczął chorować. Mimo wielu chemii i pomocy głównie ze strony przyjaciół klubowych, choroba spustoszyła jego organizm doprowadzając do przedwczesnej śmierci. Został pochowany na cmentarzu w Nowym Bytomiu.
 Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatycznym zapamiętamy Cię przyjacielu.
 D. Sz.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:Ziga.JPG|thumb|left|Zygmunt Zbirenda]]
-Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji(1988), stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
+Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji(1988), stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Również interesował się fotografią. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
 Od dwóch lata zaczął chorować. Mimo wielu chemii i pomocy głównie ze strony klubowej koleżanki Bianki Witman-Fulde choroba spustoszyła jego organizm doprowadzając do przedwczesnej śmierci. Został pochowany na cmentarzu w Nowym Bytomiu.
-Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatacznym zapamiętamy Cię przyjacielu.
+Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatycznym zapamiętamy Cię przyjacielu.
 D. Sz.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:Ziga.JPG|thumb|left|Zygmunt Zbirenda]]
-Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji, stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
+Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji(1988), stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
 Od dwóch lata zaczął chorować. Mimo wielu chemii i pomocy głównie ze strony klubowej koleżanki Bianki Witman-Fulde choroba spustoszyła jego organizm doprowadzając do przedwczesnej śmierci. Został pochowany na cmentarzu w Nowym Bytomiu.

← poprzednia wersja		Wersja z 11:54, 2 sie 2021
Linia 5:		Linia 5:

	Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatacznym zapamiętamy Cię przyjacielu.		Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatacznym zapamiętamy Cię przyjacielu.
		+
		+	D. Sz.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:Ziga.JPG|thumb|left|Zygmunt Zbirenda]]
-Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji, stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”.Ziga-Puszcza.jpg Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
+Zygmunt Zbirenda (1959 – 2021). Do klubu zawitał w 1977 roku. Tak jak wszyscy inni pchany chęcią przeżycia czegoś ciekawego. Sporo wyjeżdżał na Jurę i Tatry, głównie do jaskiń. W roku 1980 został również członkiem Speleoklubu Gliwice. Działając w obu klubach szczególnie upodobał sobie jaskinię Bandzioch. Pamiętne jest zdarzenie jak podczas jednej z zimowych akcji spod górnego otworu tej jaskini poślizgnął się na twardym śniegu. Przed runięciem w przepaść Kominiarskich Spadów uratował go czekan a potem koledzy. Prężnie działał w latach 80-tych biorąc udział w akcjach do jaskiń tatrzańskich oraz w kilku wyprawach zagranicznych. [[Image:Ziga-Tunezja.jpg|thumb|left|Ziga podczas wyprawy do Tunezji, stoi pierwszy od lewej]]W roku 1984 brał udział w wyprawie do jaskiń Bułgarii, w 1986 roku w zimowej wyprawie w Picos de Europa w Hiszpanii a w 1988 roku w wyprawie w góry Atlas w Tunezji. Jeździł również sporo turystycznie. Często gościł w skałach Saskiej Szwajcarii. Ziga miał bardzo pogodny charakter, optymistyczny, beztroski, na jego twarzy zawsze czaił się uśmiech. Potrafił żartować nawet z poważnych sytuacji. Generalnie lubił sport. Systematycznie grał w naszej klubowej drużynie siatkarskiej bo tak ją było można nazwać. Spotykaliśmy się wtedy w Szkole Podstawowej nr 9 w Wirku. Pracując w Hucie Pokój miał dostęp do różnych „technologii” co objawiało się przez „produkcję” różnego typu sprzętu jaskiniowego czy też taternickiego. Wyrabiał czekany i młotki taternickie. Ziga brylował na wszystkich klubowych spotkaniach oficjalnych i mniej oficjalnych. Zabezpieczał m. in. „Sabaty czarownic”. Nigdy nie zapomnimy spotkań w domku w Puszczy Wielkiej czy to z okazji Sylwestra, czy różnych innych pretekstów. [[Image:Ziga-Puszcza.jpg|thumb|right|Na imprezie w Puszczy Wielkiej]]
 Od dwóch lata zaczął chorować. Mimo wielu chemii i pomocy głównie ze strony klubowej koleżanki Bianki Witman-Fulde choroba spustoszyła jego organizm doprowadzając do przedwczesnej śmierci. Został pochowany na cmentarzu w Nowym Bytomiu.
 Ziga był samotny w sensie rodzinnym lecz na pewno nie towarzyskim. Takim wesołym i sympatacznym zapamiętamy Cię przyjacielu.