Wyjazdy 2013 - Historia wersji

Admin o 20:12, 15 paź 2014

2014-10-15T20:12:35Z

Damian o 20:38, 7 sty 2014

2014-01-07T20:38:55Z

Damian o 22:12, 2 sty 2014

2014-01-02T22:12:03Z

TPawlas o 07:40, 2 sty 2014

2014-01-02T07:40:55Z

TPawlas o 08:11, 23 gru 2013

2013-12-23T08:11:54Z

TPawlas o 08:11, 23 gru 2013

2013-12-23T08:11:22Z

Damian o 15:58, 22 gru 2013

2013-12-22T15:58:10Z

Damian o 15:32, 22 gru 2013

2013-12-22T15:32:39Z

Damian o 14:08, 16 gru 2013

2013-12-16T14:08:46Z

Damian o 15:51, 8 gru 2013

2013-12-08T15:51:54Z

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 {{wyjazd|Beskidy: Węgierska Górka – Barania – Skrzyczne – Łodygowice|<u>Grzegorz Szczurek</u>|29 12 2013}}
 Wyjazd miał być rodzinny ale ostatecznie pojechałem sam. Autobusem na Ligotę i dalej pociągiem. Pierwsza niespodzianka – pociąg przyspieszony, nie zatrzymuje się w Cięcinie tylko w samej Węgierskiej Górce. Był w WG o 8:08 a w planie była Masza św. w Cięcinie o 8:30. Wg znaku niedaleko dworca do kościoła 2,5km. Wieś, czyli wszystkie auta na tej drodze o tej porze jechały w to samo miejsce. Złapać stopa… gdyby nie to że nikt nie pomyślał że gościu z w moro i z plecakiem może iść do kościoła… Wszyscy pokazywali że jadą blisko – ostatecznie podbiegłem. Było chyba trochę bliżej niż na znaku. Po Mszy i wysłuchaniu planu kolęd, z zaznaczeniem jakie rodziny, który ksiądz, jakiego dnia odwiedzi (20 minut), o 9:40 ruszyłem spod kościoła. Na dole zero śniegu i wietrzna pogoda z dużym zachmurzeniem. Powyżej 1000mnpm śniegu coraz więcej, szczególnie na ścieżce biegnącej w lekkim zagłębieniu. 11:40-12:00 drugie śniadanie na Hali Radziechowskiej. Wietrznie i mało widokowo choć jeszcze poniżej chmur. 12:12 Magurka Radziechowska, 12:30 Magurka Wiślańska. Tutaj już widoczność coraz słabsza. 13:10-13:20 Barania Góra. Wieżę widokową dostrzegłem będąc od niej około 30m. Szlak na Baranią w dużej części zaśnieżony, szczególnie końcówka, za to na samym szczycie śniegu mniej. Powrót na Magurkę Wiślańską o 13:50. Dalej, aż do Malinowskich Skał (14:40-14:50) cały czas mokry ale dość dobrze przedeptany śnieg. Po za jedną niespodzianką zaraz za Magurką – jedna sekunda i obie nogi powyżej kolan w śniegu, a raczej w kałuży która była pod śnieżną skorupą. Dalej już tylko wspomnienie suchych spodni i butów… Od Malinowskich Skał znacznie lepsza widoczność (chmury się podniosły) i śnieg już tylko na zagłębionej ścieżce, po bokach zero śniegu. Małe Skrzyczne 15:25, Skrzyczne 15:50 i dalej przy świetle czołówki, czerwonym szlakiem w kierunku Buczkowic i zejście na asfalt do osady Godziszka (17:10). Do dworca 7km i… niespodzianka. Na zadupiastej, ciemnej drodze spod domów ruszają dwa auta. Machnąłem ręką bez nadziei że ktoś zatrzyma się ubłoconemu „dzikusowi” z latarką na czole i nożem przy nodze (może lepiej że było ciemno bo nie było widać). Ku mojemu zdziwieniu jedno z aut zatrzymało się. Pani Kierowca (jadąca z Mężem) stwierdziła, że jedzie tylko pod kościół (jakieś 2km) ale dała się przekonać, że zawsze to coś. Przy kościele Mąż zdecydował że w ramach końcowo rocznego dobrego uczynku zawiozą mnie na sam dworzec. Znalazłem się tam 2 minuty przed pociągiem. Po drodze jeszcze zaprosili mnie na herbatę, jeśli znowu tam będę. Po porannym biegu do kościoła takiego zakończenia raczej się nie spodziewałem. Ludzi na szlaku mało. Trasa przyjemna, pewnie byłaby dość widokowa, ale tym razem oglądałem głównie chmury.
 {{wyjazd|Tatry - kurs w Kasprowej Niżniej|<u>Łukasz Majewicz</u>, Asia Przymus, Sebastian Podsiadło, Tadek Szmatłoch, Daniel Bula, Mateusz Golicz|21 12 2013}}
@@ Linia 20: / Linia 23: @@
 W ramach „terapii górami”, a jak się później okazało, również przy udziale „terapii słońcem”, korzystając z wolnego miejsca w panterce Bulego, zrealizowałam niewymagjącą traskę. Niebieskim  szlaczkiem, przez Boczeń, trochę oblodzonym w początkowym leśnym odcinku, później już tylko pięknie wydeptaną ścieżynką w zalegającym śniegu, dostałam się do Murowańca. Tam krótka przerwa na kawę, z perspektywą, że za godzinę, może półtorej będę spowrotem, gdyż w planach tylko Czarny Staw i niewymagąjący spacer dolinką Gąsienicową. Oczywiście widoki jakie zostały mi zaserwowane tylko wzmogły ochotę na więcej i więcej i na Czarnym się nie skończyło....:D Piękny błękit nieba, słońce zalewające wszystko dookoła, dumne turnie oświetlone jego blaskiem, Kościelec przyozdobiony welonem z obłoków, brak tłumu i przyjemna dla ciała temperatura niezwykle skutecznie przekonują mnie, że godzinny spacer na Kasprowy nie jest lekkomyślny, a wręcz obowiązkowy. Podejście faktycznie trudne nie było - wydeptany szlak, nie ślisko. Tylko na górze, ta przeogromna ilość narciarzy i „turystów” szybko zmusza mnie do obrania drogi ewakuacyjnej i odwrotu – proszę jak najdalej od tłumów. Początkowo zamierzam wrócić przez Myślenickie Turnie i połączyć się z ekipą jaskiniową, ale zielony szlaczek z góry nie wygląda zbyt przyjaźnie. Szybka kalkulacja i postanawiam zjechać w dół kolejką (dla bezpieczeństwa), a czas spożytkować na kontemplację widoków, w ustronnym miejscu, które w tym dniu są  niezwykle przemiłe dla oka. Szybko jednak i ten pomysł odrzucam – bo jak można zapłacić za zjazd kolejką w dół 45 zeta - cóż górale i te ich dutki. Nie zastanawiając się już dłużej, postanawiam wrócić tak jak przyszłam. Biegiem w dół,do Przełęczy Między Kopą, potem dla odmiany żółtym szlaczkiem, doliną Jaworzynki do Kuźnic. Tam przy pysznej kawusi wyczekuję przyjścia ekipy eskploracyjnej i niestety...powrót na Śląsk, który po powrocie jakoś mniej szary. Jak może być inaczej, gdy za mną dzień pełen słońca, błękitu i pięknej tatrzańskiej przyrody w zimowej scenerii, nawet kosztem pobudki o 3,45 i niewysprzątanego mieszkania na Święta.
 {{wyjazd|Jura - jaskinia Racławicka|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec|14 12 2013}}
@@ Linia 28: / Linia 37: @@
 Od tego momentu zaczęliśmy odwrót, pogoda po wyjściu słoneczna, a my rozgrzani po jaskini nawet nie czuliśmy chłodu, drugie śniadanie jedliśmy w koszulkach, mimo, że było w okolicy 0st C. Akcja odbyła się sprawnie i szybko, tak że zdążyliśmy na obiady do domów.
 {{wyjazd|Beskid Śl. - wycieczka skiturowa pod Soszowy|<u>Damian</u> i Teresa Szołtysik|08 12 2013}}
@@ Linia 40: / Linia 52: @@
 Tu kilka fotek: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2013%2FGrabowa
 {{wyjazd|Nowy Bytom - udział w LAWINACH'2013|przez MCK przewinęli się osoby  z klubu bądź związane z naszym klubem - Ryszard Widuch, <u>Damian Szołtysik</u>, Łukasz Pawlas, Darek Rank, Karol Jagoda, Teresa Szołtysik, Tadek Szmatłoch, Basia Szmatłoch, Aga Szmatłoch, Tomek Szmatłoch, Tomasz Jaworski, Asia Jaworska, Pacyfa, Joanna Przymus, Janusz Dolibog z Jolą, Heniek Tomanek, Paweł Szołtysik, Kasia Jasińska, Maciek Dziurka, Wojtek Orszulik, Ewa Orszulik, Wojtek Wyciślik, Bianka Witman-Fulde, Zygmunt Zbirenda, Ola Rymarczyk, Wojciech Rymarczyk|22, 23, 24 11 2013}}

← poprzednia wersja		Wersja z 20:38, 7 sty 2014
Linia 16:		Linia 16:

	Tu zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2013%2FPrzezZawrat		Tu zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2013%2FPrzezZawrat
		+
		+	{{wyjazd\|Tatry Wys. - wycieczka w okolicach Hali Gąsienicowej\|<u>Gosia Stolarek</u>\|21 12 2013}}
		+
		+	W ramach „terapii górami”, a jak się później okazało, również przy udziale „terapii słońcem”, korzystając z wolnego miejsca w panterce Bulego, zrealizowałam niewymagjącą traskę. Niebieskim szlaczkiem, przez Boczeń, trochę oblodzonym w początkowym leśnym odcinku, później już tylko pięknie wydeptaną ścieżynką w zalegającym śniegu, dostałam się do Murowańca. Tam krótka przerwa na kawę, z perspektywą, że za godzinę, może półtorej będę spowrotem, gdyż w planach tylko Czarny Staw i niewymagąjący spacer dolinką Gąsienicową. Oczywiście widoki jakie zostały mi zaserwowane tylko wzmogły ochotę na więcej i więcej i na Czarnym się nie skończyło....:D Piękny błękit nieba, słońce zalewające wszystko dookoła, dumne turnie oświetlone jego blaskiem, Kościelec przyozdobiony welonem z obłoków, brak tłumu i przyjemna dla ciała temperatura niezwykle skutecznie przekonują mnie, że godzinny spacer na Kasprowy nie jest lekkomyślny, a wręcz obowiązkowy. Podejście faktycznie trudne nie było - wydeptany szlak, nie ślisko. Tylko na górze, ta przeogromna ilość narciarzy i „turystów” szybko zmusza mnie do obrania drogi ewakuacyjnej i odwrotu – proszę jak najdalej od tłumów. Początkowo zamierzam wrócić przez Myślenickie Turnie i połączyć się z ekipą jaskiniową, ale zielony szlaczek z góry nie wygląda zbyt przyjaźnie. Szybka kalkulacja i postanawiam zjechać w dół kolejką (dla bezpieczeństwa), a czas spożytkować na kontemplację widoków, w ustronnym miejscu, które w tym dniu są niezwykle przemiłe dla oka. Szybko jednak i ten pomysł odrzucam – bo jak można zapłacić za zjazd kolejką w dół 45 zeta - cóż górale i te ich dutki. Nie zastanawiając się już dłużej, postanawiam wrócić tak jak przyszłam. Biegiem w dół,do Przełęczy Między Kopą, potem dla odmiany żółtym szlaczkiem, doliną Jaworzynki do Kuźnic. Tam przy pysznej kawusi wyczekuję przyjścia ekipy eskploracyjnej i niestety...powrót na Śląsk, który po powrocie jakoś mniej szary. Jak może być inaczej, gdy za mną dzień pełen słońca, błękitu i pięknej tatrzańskiej przyrody w zimowej scenerii, nawet kosztem pobudki o 3,45 i niewysprzątanego mieszkania na Święta.

	{{wyjazd\|Jura - jaskinia Racławicka\|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec\|14 12 2013}}		{{wyjazd\|Jura - jaskinia Racławicka\|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec\|14 12 2013}}

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
 {{wyjazd|Beskidy: Węgierska Górka – Barania – Skrzyczne – Łodygowice|<u>Grzegorz Szczurek</u>|29 12 2013}}
 Wyjazd miał być rodzinny ale ostatecznie pojechałem sam. Autobusem na Ligotę i dalej pociągiem. Pierwsza niespodzianka – pociąg przyspieszony, nie zatrzymuje się w Cięcinie tylko w samej Węgierskiej Górce. Był w WG o 8:08 a w planie była Masza św. w Cięcinie o 8:30. Wg znaku niedaleko dworca do kościoła 2,5km. Wieś, czyli wszystkie auta na tej drodze o tej porze jechały w to samo miejsce. Złapać stopa… gdyby nie to że nikt nie pomyślał że gościu z w moro i z plecakiem może iść do kościoła… Wszyscy pokazywali że jadą blisko – ostatecznie podbiegłem. Było chyba trochę bliżej niż na znaku. Po Mszy i wysłuchaniu planu kolęd, z zaznaczeniem jakie rodziny, który ksiądz, jakiego dnia odwiedzi (20 minut), o 9:40 ruszyłem spod kościoła. Na dole zero śniegu i wietrzna pogoda z dużym zachmurzeniem. Powyżej 1000mnpm śniegu coraz więcej, szczególnie na ścieżce biegnącej w lekkim zagłębieniu. 11:40-12:00 drugie śniadanie na Hali Radziechowskiej. Wietrznie i mało widokowo choć jeszcze poniżej chmur. 12:12 Magurka Radziechowska, 12:30 Magurka Wiślańska. Tutaj już widoczność coraz słabsza. 13:10-13:20 Barania Góra. Wieżę widokową dostrzegłem będąc od niej około 30m. Szlak na Baranią w dużej części zaśnieżony, szczególnie końcówka, za to na samym szczycie śniegu mniej. Powrót na Magurkę Wiślańską o 13:50. Dalej, aż do Malinowskich Skał (14:40-14:50) cały czas mokry ale dość dobrze przedeptany śnieg. Po za jedną niespodzianką zaraz za Magurką – jedna sekunda i obie nogi powyżej kolan w śniegu, a raczej w kałuży która była pod śnieżną skorupą. Dalej już tylko wspomnienie suchych spodni i butów… Od Malinowskich Skał znacznie lepsza widoczność (chmury się podniosły) i śnieg już tylko na zagłębionej ścieżce, po bokach zero śniegu. Małe Skrzyczne 15:25, Skrzyczne 15:50 i dalej przy świetle czołówki, czerwonym szlakiem w kierunku Buczkowic i zejście na asfalt do osady Godziszka (17:10). Do dworca 7km i… niespodzianka. Na zadupiastej, ciemnej drodze spod domów ruszają dwa auta. Machnąłem ręką bez nadziei że ktoś zatrzyma się ubłoconemu „dzikusowi” z latarką na czole i nożem przy nodze (może lepiej że było ciemno bo nie było widać). Ku mojemu zdziwieniu jedno z aut zatrzymało się. Pani Kierowca (jadąca z Mężem) stwierdziła, że jedzie tylko pod kościół (jakieś 2km) ale dała się przekonać, że zawsze to coś. Przy kościele Mąż zdecydował że w ramach końcowo rocznego dobrego uczynku zawiozą mnie na sam dworzec. Znalazłem się tam 2 minuty przed pociągiem. Po drodze jeszcze zaprosili mnie na herbatę, jeśli znowu tam będę. Po porannym biegu do kościoła takiego zakończenia raczej się nie spodziewałem. Ludzi na szlaku mało. Trasa przyjemna, pewnie byłaby dość widokowa, ale tym razem oglądałem głównie chmury.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
 {{wyjazd|Tatry - kurs w Kasprowej Niżniej|<u>Łukasz Majewicz</u>, Asia Przymus, Sebastian Podsiadło, Tadek Szmatłoch, Daniel Bula, Mateusz Golicz|21 12 2013}}
 Kolejny dla kursu ale pierwszy zimowy wyjazd miał na celu jaskinię Kasprową Niżną. W ostatniej chwili okazało się że Rysiek miał mały wypadek w pracy i przejął nas Mateusz rezygnując z wycieczki skiturowej. Spotkaliśmy się w Kuźnicach by wyruszyć na rozgrzewającą 45minutową trasę do jaskini.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
-{{wyjazd|Tatry - kurs w Kasprowej Niżniej|<u>Łukasz Majewicz</u>, Asia Przymus, Sebastian Podsiadło, Tadek Szmatłoch, Daniel Bula, MAteusz Golicz|21 12 2013}}
+{{wyjazd|Tatry - kurs w Kasprowej Niżniej|<u>Łukasz Majewicz</u>, Asia Przymus, Sebastian Podsiadło, Tadek Szmatłoch, Daniel Bula, Mateusz Golicz|21 12 2013}}
 Kolejny dla kursu ale pierwszy zimowy wyjazd miał na celu jaskinię Kasprową Niżną. W ostatniej chwili okazało się że Rysiek miał mały wypadek w pracy i przejął nas Mateusz rezygnując z wycieczki skiturowej. Spotkaliśmy się w Kuźnicach by wyruszyć na rozgrzewającą 45minutową trasę do jaskini.
 Chwila relaksu i zaczynamy…  Jednak  szybko okazało się że świąteczna atmosfera przesłoniła większości jasność umysłu. Mapę miał tylko Mateusz, szkic jaskini Tadek, liny i karabinki  rozdzielaliśmy przy otworze, okazało się też że mało kto czytał opis, miał zegarek czy nożyk… Generalnie nasz instruktor udzielił należytych uwag słownych i ruszyliśmy do dziury. Jaskinia łatwa i przyjemna. Pierwszy próg i początek wielkiego komina zaporęczowałem ja, następnie resztę wywspinał Sebastian. Pierwsze moczenie spotkało nas w wielkim korytarzu. Woda była mniej więcej do kolan. Chwilę później znaleźliśmy się przy wiszącym jeziorku które miało maksymalny stan wody. Zaczęliśmy je lewarować i rozpoczęła się dyskusja co dalej. Nastroje na dalszą wycieczkę były złe. Mi osobiście nie chciało się nawet rozbierać bo myślami leżałem już pod świąteczną choinką. Reszta chyba niechętnie widziała się pół nago w tej kilkustopniowej wodzie. No ale wszystko zmienił Mateusz który wziął się spakował i zwyczajnie poszedł pierwszy. Kilka minut później już wszyscy gotowi po kolei zaliczyli rozbudzającą kąpiel. Przeżycie dramatyczne, nie polecam nikomu, zdecydowanie najlepszą opcją jest po prostu zrobić to przy wyłączonych czołówkach. Dalej poszliśmy w kierunku korytarza z zapałkami, jeszcze po drodze ja z Michałem pocisnęliśmy się w całkiem ciekawy wypełniony kałużami i błotem korytarzyk z mała studzienką ale zawróciliśmy po konsultacji. Korytarzyk bardzo ciekawy choć ja musiałem przejść pod jedną z zapałek. Następnie czekał nas zjazd nad jeziorkiem do którego na kursie wpadł Buli i jeszcze trochę wycieczki do mniej więcej partii Krakowskich i powrót.

← poprzednia wersja		Wersja z 08:11, 23 gru 2013
Linia 1:		Linia 1:
	__NOTOC__		__NOTOC__
		+	{{wyjazd\|Tatry - kurs w Kasprowej Niżniej\|<u>Łukasz Majewicz</u>, Asia Przymus, Sebastian Podsiadło, Tadek Szmatłoch, Daniel Bula, MAteusz Golicz\|21 12 2013}}
		+	Kolejny dla kursu ale pierwszy zimowy wyjazd miał na celu jaskinię Kasprową Niżną. W ostatniej chwili okazało się że Rysiek miał mały wypadek w pracy i przejął nas Mateusz rezygnując z wycieczki skiturowej. Spotkaliśmy się w Kuźnicach by wyruszyć na rozgrzewającą 45minutową trasę do jaskini.
		+	Chwila relaksu i zaczynamy… Jednak szybko okazało się że świąteczna atmosfera przesłoniła większości jasność umysłu. Mapę miał tylko Mateusz, szkic jaskini Tadek, liny i karabinki rozdzielaliśmy przy otworze, okazało się też że mało kto czytał opis, miał zegarek czy nożyk… Generalnie nasz instruktor udzielił należytych uwag słownych i ruszyliśmy do dziury. Jaskinia łatwa i przyjemna. Pierwszy próg i początek wielkiego komina zaporęczowałem ja, następnie resztę wywspinał Sebastian. Pierwsze moczenie spotkało nas w wielkim korytarzu. Woda była mniej więcej do kolan. Chwilę później znaleźliśmy się przy wiszącym jeziorku które miało maksymalny stan wody. Zaczęliśmy je lewarować i rozpoczęła się dyskusja co dalej. Nastroje na dalszą wycieczkę były złe. Mi osobiście nie chciało się nawet rozbierać bo myślami leżałem już pod świąteczną choinką. Reszta chyba niechętnie widziała się pół nago w tej kilkustopniowej wodzie. No ale wszystko zmienił Mateusz który wziął się spakował i zwyczajnie poszedł pierwszy. Kilka minut później już wszyscy gotowi po kolei zaliczyli rozbudzającą kąpiel. Przeżycie dramatyczne, nie polecam nikomu, zdecydowanie najlepszą opcją jest po prostu zrobić to przy wyłączonych czołówkach. Dalej poszliśmy w kierunku korytarza z zapałkami, jeszcze po drodze ja z Michałem pocisnęliśmy się w całkiem ciekawy wypełniony kałużami i błotem korytarzyk z mała studzienką ale zawróciliśmy po konsultacji. Korytarzyk bardzo ciekawy choć ja musiałem przejść pod jedną z zapałek. Następnie czekał nas zjazd nad jeziorkiem do którego na kursie wpadł Buli i jeszcze trochę wycieczki do mniej więcej partii Krakowskich i powrót.
		+	Cała akcja około 6h, wykonanie pozostawiło wiele do życzenia, ale myślę ze do końca kursu się wszyscy ogarniemy a i ósemki też nam będą lepiej wychodzić! Po wszystkim jeszcze część z nas wybrała się na obiad, niestety okazało to wycieczkę na Krupówki no ale nikt nie mówił że będzie łatwo.
		+
	{{wyjazd\|Tatry Wys. - Zawratowa Turnia + skitury\|<u>Damian Szołtysik</u>, Łukasz Pawlas, Paweł Szołtysik (był na Kasprowym), Speleoklub Bielsko Biała - Jerzy Ganszer, Michał Ganszer, Zofia Gutek, Jerzy Pukowski (operował na dole)\|21 12 2013}}		{{wyjazd\|Tatry Wys. - Zawratowa Turnia + skitury\|<u>Damian Szołtysik</u>, Łukasz Pawlas, Paweł Szołtysik (był na Kasprowym), Speleoklub Bielsko Biała - Jerzy Ganszer, Michał Ganszer, Zofia Gutek, Jerzy Pukowski (operował na dole)\|21 12 2013}}

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Odbyliśmy przepiękną skiturę po klasycznej trasie Kuźnice – Zawrat – 5 Stawów - Roztoka – Palenica w niemal wymarzonych (może mogło by być więcej śniegu ale i tak nie było źle) warunkach pogodowych. Wystartowaliśmy z Kuźnic (tu spotkaliśmy Mateusza Golicza wybierającego się z kursantami do jaskini Kasprowej Niżnej) niebieskim szlakiem przez Boczań początkowo na nartach. W lesie jednak sporo kamieni więc narty wędrują na plecy. Zakładamy je powyżej lasu. W Murowańcu mała przekąska (tu z kolei spotykamy naszą byłą kursantkę Małgosię Stolarek) a dalej na Zawrat a Paweł na Kasprowy Wierch skąd zjechał Goryczkową do Zakopca. Generalnie warunki w żlebie łagodnie mówiąc średnie, na pewno kiepskie do zjazdu. Dolina 5 Stawów zalana słońcem. Zosia oddaje się opalaniu a męska czwórka na lekko bez nart najpierw po stromych śniegach a potem skalistą grańką wychodzi na szczyt Zawratowej Turni (2247), która jest zwornikiem z granią Kościelców. Z Zawratu już na nartach pędzimy w dół po różnych śniegach lawirując pomiędzy kamieniami co czasem wymaga trochę zastanowienia. Niesamowitym przeżyciem jest pokonanie Wielkiego Stawu po wypolerowanym przez wiatr i przeźroczystym lodzie, twardym jak skała. Ciężko się odbić kijkami na szczęście wiejący w plecy wiatr ułatwiał sprawę. Chodzenie po tym lodzie to tak jak po szybie pod którą jest czarna głębia, doprawdy irracjonalny widok. Po krótkim odpoczynku w pustawym schronisku zjeżdżamy dość stromym żlebem „przez śmietnik” (tr.2) do doliny Roztoki. W dolinie są wyśmienite warunki. Szybko mykamy do Wodogrzmotów a dalej zaśnieżoną drogą ciągle na nartach do aut  w Palenicy (Paweł i Jurek podjechali po nas z Zakopca).
-Tu zdjęcia:
+Tu zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2013%2FPrzezZawrat
 {{wyjazd|Jura - jaskinia Racławicka|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec|14 12 2013}}

← poprzednia wersja		Wersja z 15:32, 22 gru 2013
Linia 1:		Linia 1:
	__NOTOC__		__NOTOC__
		+	{{wyjazd\|Tatry Wys. - Zawratowa Turnia + skitury\|<u>Damian Szołtysik</u>, Łukasz Pawlas, Paweł Szołtysik (był na Kasprowym), Speleoklub Bielsko Biała - Jerzy Ganszer, Michał Ganszer, Zofia Gutek, Jerzy Pukowski (operował na dole)\|21 12 2013}}
		+
		+	Odbyliśmy przepiękną skiturę po klasycznej trasie Kuźnice – Zawrat – 5 Stawów - Roztoka – Palenica w niemal wymarzonych (może mogło by być więcej śniegu ale i tak nie było źle) warunkach pogodowych. Wystartowaliśmy z Kuźnic (tu spotkaliśmy Mateusza Golicza wybierającego się z kursantami do jaskini Kasprowej Niżnej) niebieskim szlakiem przez Boczań początkowo na nartach. W lesie jednak sporo kamieni więc narty wędrują na plecy. Zakładamy je powyżej lasu. W Murowańcu mała przekąska (tu z kolei spotykamy naszą byłą kursantkę Małgosię Stolarek) a dalej na Zawrat a Paweł na Kasprowy Wierch skąd zjechał Goryczkową do Zakopca. Generalnie warunki w żlebie łagodnie mówiąc średnie, na pewno kiepskie do zjazdu. Dolina 5 Stawów zalana słońcem. Zosia oddaje się opalaniu a męska czwórka na lekko bez nart najpierw po stromych śniegach a potem skalistą grańką wychodzi na szczyt Zawratowej Turni (2247), która jest zwornikiem z granią Kościelców. Z Zawratu już na nartach pędzimy w dół po różnych śniegach lawirując pomiędzy kamieniami co czasem wymaga trochę zastanowienia. Niesamowitym przeżyciem jest pokonanie Wielkiego Stawu po wypolerowanym przez wiatr i przeźroczystym lodzie, twardym jak skała. Ciężko się odbić kijkami na szczęście wiejący w plecy wiatr ułatwiał sprawę. Chodzenie po tym lodzie to tak jak po szybie pod którą jest czarna głębia, doprawdy irracjonalny widok. Po krótkim odpoczynku w pustawym schronisku zjeżdżamy dość stromym żlebem „przez śmietnik” (tr.2) do doliny Roztoki. W dolinie są wyśmienite warunki. Szybko mykamy do Wodogrzmotów a dalej zaśnieżoną drogą ciągle na nartach do aut w Palenicy (Paweł i Jurek podjechali po nas z Zakopca).
		+
		+	Tu zdjęcia:
		+
	{{wyjazd\|Jura - jaskinia Racławicka\|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec\|14 12 2013}}		{{wyjazd\|Jura - jaskinia Racławicka\|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec\|14 12 2013}}

← poprzednia wersja		Wersja z 14:08, 16 gru 2013
Linia 1:		Linia 1:
	__NOTOC__		__NOTOC__
		+	{{wyjazd\|Jura - jaskinia Racławicka\|<u>Asia Przymus</u>, Tadek Szmatłoch, Artur Szmatłoch, Grzegorz Szczurek, Sebastian Podsiadło, Michał Chowaniec\|14 12 2013}}
		+
		+	Przez konieczność dojechania do Chorzowa, gdzie spotkałam się z Sebastianem, dzień zaczął się dla mnie bardzo wcześnie. Z Tadkiem i resztą umówiliśmy się na stacji w Sławkowie, skąd do Racławic jechaliśmy już razem. Zaparkowaliśmy przy bocznej drodze, a po śniadaniu i szybkim przebraniu się ruszyliśmy pod otwór. Po około 15 min otwieraliśmy kratę na wejściu do jaskini.
		+
		+	Zjazd na dno był bardzo szybki. Już w pierwszej salce spotkaliśmy się z naciekami, zapewne wcale nie niezwykłymi dla większości grotołazów, jednak dla mnie i Sebastiana, były nowością, przynajmniej te, które się ostały. Druga sala o wiele większa i z pozoru mniej ciekawa, po dokładniejszych oględzinach odkryła przed nami jeszcze ciekawszą szatę naciekową. W pierwszym momencie można było zauważyć, że jest zawaliskowa, ale po wciśnięciu się w różne zakamarki można było natrafić przynajmniej na stalaktyty, - mity,- gnaty, ale też na różnego rodzaju rureczki, polewy, pola ryżowe a nawet małe kryształki ! i inne, których nazw jeszcze nie znam L. W czasie kiedy ja penetrowałam wszystkie kąty, chłopcy zaporęczowali wejście do Czeskiego Korytarza i mogliśmy zobaczyć salkę, która znajduje się na jego końcu – z pewnością najładniejszą w całej jaskini. Było w niej jeszcze więcej różnych form nacieków, większość wyglądała jak miniaturki, ciekawostką były połamane stalaktyty, które już zaczynały się odbudowywać.
		+
		+	Od tego momentu zaczęliśmy odwrót, pogoda po wyjściu słoneczna, a my rozgrzani po jaskini nawet nie czuliśmy chłodu, drugie śniadanie jedliśmy w koszulkach, mimo, że było w okolicy 0st C. Akcja odbyła się sprawnie i szybko, tak że zdążyliśmy na obiady do domów.
		+
	{{wyjazd\|Beskid Śl. - wycieczka skiturowa pod Soszowy\|<u>Damian</u> i Teresa Szołtysik\|08 12 2013}}		{{wyjazd\|Beskid Śl. - wycieczka skiturowa pod Soszowy\|<u>Damian</u> i Teresa Szołtysik\|08 12 2013}}

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 {{wyjazd|Beskid Śl. - wycieczka skiturowa pod Soszowy|<u>Damian</u> i Teresa Szołtysik|08 12 2013}}
-Tym razem z Jawornika podchodzimy pustą (sezon narciarski ma się tu zacząć 12 grudnia), dośnieżaną nartostradą pod Soszów Wlk.. Dalej fragmentem głównego szlaku beskidzkiego zjeżdżamy na przełęcz Beskidek. Stąd krótkie podejście w stronę Czantorii i na przełaj najpierw przez las a potem przez dużą polanę do stoku zjazdowego Kiczera. Stok "tylko dla nas" ponieważ i tu dopiero wszystko ruszy później. Mamy więc piękny zjazd niemal do auta.
+Tym razem z Jawornika podchodzimy pustą (sezon narciarski ma się tu zacząć 12 grudnia), dośnieżaną nartostradą pod Soszów Wlk.. Dalej fragmentem głównego szlaku beskidzkiego przez Soszów Mł. zjeżdżamy na przełęcz Beskidek. Stąd krótkie podejście w stronę Czantorii i na przełaj najpierw przez las a potem przez dużą polanę do stoku zjazdowego Kiczera. Stok "tylko dla nas" ponieważ i tu dopiero wszystko ruszy później. Mamy więc piękny zjazd niemal do auta.
 Tu kilka zdjęć z trasy: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2013%2FSoszow