Wyjazdy 2011 - Historia wersji

Damian: /* II kwartał */

2012-06-11T11:55:04Z

‎II kwartał

Damian: /* III kwartał */

2012-04-01T17:20:25Z

‎III kwartał

Damian: /* II kwartał */

2012-04-01T17:19:26Z

‎II kwartał

Pacyfa o 18:06, 5 lut 2012

2012-02-05T18:06:44Z

MateuszG: /* IV kwartał */

2012-01-04T13:24:16Z

‎IV kwartał

Prezes: /* IV kwartał */

2011-12-20T08:38:37Z

‎IV kwartał

Damian o 17:35, 18 gru 2011

2011-12-18T17:35:57Z

Damian o 15:56, 17 gru 2011

2011-12-17T15:56:07Z

Admin: /* IV kwartał */

2011-12-15T19:08:48Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2011-12-15T19:07:47Z

‎IV kwartał

@@ Linia 385: / Linia 385: @@
 {{wyjazd|Babia Góra|<u>Damian Szołtysik</u>, Helena Kempna (os. tow.)|11 06 2011}}
-Start z przełęczy Krowiarki płajem a potem Percią Akademicką na szczyt Diablaka (1725). Zejście granią przez Sokolicę. Pogoda w miarę dobra. U góry oczywiście chłodno i wietrznie a szliśmy "skąpo" ubrani jako ludzie hartu ducha i ciała. Cały czas górskie klimaty czyli zapach kosówki i wiatru. Wycieczkę kończymy w karczmie "Koliba" w Zawoji na szarlotce z lodami. Powrót do domu w wesołych nastrojach przy akompaniamentach muzyki głównie lat siedemdziesiątych. Zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2011%2FBabia
+Start z przełęczy Krowiarki płajem a potem Percią Akademicką na szczyt Diablaka (1725). Zejście granią przez Sokolicę. Pogoda w miarę dobra. U góry oczywiście chłodno i wietrznie a szliśmy "skąpo" ubrani jako ludzie hartu ducha i ciała. Cały czas górskie klimaty czyli zapach kosówki i wiatru. Wycieczkę kończymy w karczmie "Koliba" w Zawoji na szarlotce z lodami. Powrót do domu w wesołych nastrojach przy akompaniamentach muzyki głównie lat siedemdziesiątych. Zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2011%2FBabia , tu filmik: https://vimeo.com/43811911
 {{wyjazd|Jura - Podlesice - wspin i slaczenie|Dariusz Rank, osoby tow.|3-5 06 2011}}

@@ Linia 322: / Linia 322: @@
 Korzystając z sobotniego okna pogodowego przechodzimy szlak Orlej Perci w całości, a nawet więcej bo od Kasprowego do schroniska w Pięciu Stawach. Okno pogodowe okazało się na tyle „korzystne”, że na następny dzień wyglądaliśmy jak buraki (płaty skóry do zobaczeniu na wystawie w klubie). Na całym szlaku turystów nie za wielu, a za Kozim Wierchem praktycznie pusto. Generalnie wyjazd udany bo warto raz na jakiś czas przypomnieć sobie jak się chodzi po górach z plecakiem lżejszym niż ciężar swoich grzechów.
-{{wyjazd|SŁOWACJA: Tatry Zach - wypad na Wołowiec|<u>Damian Szołtysik</u>, Teresa Szołtysik, Paweł Szołtysik, osoby tow.: Helena K., Ewa B.|17 07 2011}}
+{{wyjazd|SŁOWACJA: Tatry Zach - wypad na Wołowiec|<u>Damian Szołtysik</u>, Teresa Szołtysik, Paweł Szołtysik, osoby tow.: Helena Kempna, Ewa Kempna|17 07 2011}}
 Z Zwerowki idziemy pustą doliną Łataną, dalej przełęcz Zabrat - Rakoń - Wołowiec (2045). Wszędzie dominuje zieleń. Zejście z Zabratu do doliny Rochackiej. Przepiękna pogoda, wspaniałe widoki i nawet nie dużo ludzi.

@@ Linia 384: / Linia 384: @@
 Woda rześka... acz cieplejsza niż w jaskini, co tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że do pływania się nadaje. Styl pływacki - niezidentyfikowany, lekka hipotermia po niespełna 3 minutowej kąpieli ustępuje jednak dosyć szybko. Samych jaskiń w okolicy nie było - jeno podziemne korytarze piaskowych zamków. Poza tym słońce, plaża, błękit nieba, morska bryza... ;-)
-{{wyjazd|Babia Góra|<u>Damian Szołtysik</u>, Helena K. (os. tow.)|11 06 2011}}
+{{wyjazd|Babia Góra|<u>Damian Szołtysik</u>, Helena Kempna (os. tow.)|11 06 2011}}
 Start z przełęczy Krowiarki płajem a potem Percią Akademicką na szczyt Diablaka (1725). Zejście granią przez Sokolicę. Pogoda w miarę dobra. U góry oczywiście chłodno i wietrznie a szliśmy "skąpo" ubrani jako ludzie hartu ducha i ciała. Cały czas górskie klimaty czyli zapach kosówki i wiatru. Wycieczkę kończymy w karczmie "Koliba" w Zawoji na szarlotce z lodami. Powrót do domu w wesołych nastrojach przy akompaniamentach muzyki głównie lat siedemdziesiątych. Zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2011%2FBabia

@@ Linia 221: / Linia 221: @@
 Wykorzystujemy cudowną pogodę na trochę wspinu jurajskiego. Pierwszą drogę robimy na niezbyt dużym murze skalnym w rejonie nieco "dziewiczym". Już samo założenie wędki było wyzwaniem. Potem poleciały 2 kluczowe klamy a odłamkiem jednej dostałem w głowę (oczywiście kask w plecaku). Udało się jednak to przemęczyć. Potem wspinamy się z dołem i wędką na Cydzowniku. Udało mi się na raty przepatentować lewą ryskę. Piaseczno puste, pogoda fenomenalna, błękitne niebo, białe skały i coraz bardziej żółta zieleń.
 {{wyjazd|Sokoliki - wspinianie|Ania Bil, Łukasz Pawlas, Bartek(os.tow.), <u>Karol Jagoda</u>|3 - 4 09 2011}}
 Ruszamy w piątek i po trzech godzinach jesteśmy na miejscu. Wieczór spędzamy przy  małym ognisku, konsumując ogniste owoce (specjalność Ani). Następnego dnia razem z Łukaszem męczymy główny cel wyjazdu czyli Znikający Punkt VI.3+/4, niestety tym razem droga nie puściła pomimo wielu prób. Wspinamy się przez cały weekend w okolicach Sukiennic i Krzywej.  Na miejscu spotykamy Roberta, który polecił nam kilka pięknych dróg: Kant trzech nierobów VI.2, Kant Krzywej VI.2 oraz parę innych, które trzeba będzie koniecznie poprowadzić następnym razem.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
 == IV kwartał ==
 {{wyjazd|CZECHY: skitury w Jesenikach |<u>Damian Szołtysik</u>, Mateusz Golicz, Ola Golicz, Mateusz Górowski | 18 12 2011}}

← poprzednia wersja		Wersja z 08:38, 20 gru 2011
Linia 19:		Linia 19:

	{{wyjazd\|Podlesice - unifikacja instruktorska\|<u>Ryszard Widuch</u>, Jacek Kupras)\| 3 - 4 12 2011}}		{{wyjazd\|Podlesice - unifikacja instruktorska\|<u>Ryszard Widuch</u>, Jacek Kupras)\| 3 - 4 12 2011}}
		+
		+
		+	{{wyjazd\|FRANCJA - Via Ferrata „ la traditinelle”, Auron\|<u>Kasia Jasińska</u>, Mateusz Czarnecki, Przemysław Piatkowski, Maciej Dziurka\| 3 12 2011}}
		+
		+	Jest przepiękna słoneczna niedziela. Dzień w prawdzie krótki, ale syty wrażeń. Śmigamy na via ferratkę w okolicach Auron (nieczynnej jeszcze o tej porze stacji narciarskiej).
		+
		+	Zasięgnąwszy języka pośród nielicznych tubylców udaje nam się namierzyć ferratę, acz „montagnarka” ostrzega, że robimy to na własną odpowiedzialność, bo żelazna droga od 3 lat jest nieczynna i nikt nie wie w jakim jest stanie technicznym. No! Większej zachęty nie trzeba nam było. Ochoczo wbijamy jakieś 400m w górę gołą trasą narciarską i dalej na przełęcz skąd startuje nasza droga. Biegnie ona wzdłuż skalistego zbocza układając się w potężny (na jakieś 3h) trawers i osiągając wysokość 2270 mnpm. Skała piękna, lita, urzeźbiona warstwowo, o intensywnej żółtawej barwie, miejscami purpurowej… Przemieszczamy się sprawnie pokonując półki i niewysokie spiętrzenia, tocząć rozmowę na temat wypadków w górach. Dość siłowe i wymagające są zwłaszcza krótkie przewieszone ścianki pokonywane w dół. Co jakiś czas zmieniamy ”testera”. Tester, czyli osobnik czołowy, sprawdza czy kotwy są na swoim miejscu i czy stalówka wytrzyma. Stalówka trzyma, chociaż niestety często na słowo honoru a kotwy bywają powyrywane, co w naszej ocenie czyni ferratę bardziej atrakcyjną. Naturalnie cała zabawa polega mniej więcej na tym, że zanim tester obciąży dany punkt należy wyrazić całą masę wątpliwości, posiłkując się szeroką argumentacją naukową lub instynktem samozachowawczym. Efekty są zaskakujące – tester musi zachować zimną krew i nie dać się zbałamucić. Courage mon petit! Courage!
		+
		+	Kulminacyjnym momentem było pokonanie wiszącego mostu, czy raczej drewnianej kładki o poważnie nadszarpniętej konstrukcji, żeby nie powiedzieć zdewastowanej przez nieznanych nam sprawców, tudzież niezbadane zjawiska metafizyczne. Co tam! przecież mamy kaski, absorbery energii też jakby co. Licho nas nie sięgnie.
		+
		+	Kończymy ferratę w promieniach zachodzącego słońca. Gdy opada ono za kurtyną szczytów robi się nagle bardzo zimno. Wychodzimy na ścieżkę prowadzącą do podstawy ściany, tam gdzie brała początek ferrata. Tuptamy w śniegu po kostki w adidasach lub innych ”klapkach”. Na horyzoncie pasmo Mercanture już przyodziane bielą śniegu. Oczarowani tym widokiem schodzimy na parking w nadziei, że za tydzień ruszą wyciągi i wrócimy tu z nartami. Ach!
		+
		+

← poprzednia wersja		Wersja z 19:08, 15 gru 2011
Linia 38:		Linia 38:

	{{wyjazd\|WĘGRY: Jaskinie Budapesztu i okolic\|Ola i <u>Mateusz</u> Golicz, Maciej Dziurka, Katarzyna Jasińska, Janusz Rudol, Henryk Tomanek, Jerzy Krzyżanowski z żoną Olą i synem Wojtkiem\|11 - 13 11 2011}}		{{wyjazd\|WĘGRY: Jaskinie Budapesztu i okolic\|Ola i <u>Mateusz</u> Golicz, Maciej Dziurka, Katarzyna Jasińska, Janusz Rudol, Henryk Tomanek, Jerzy Krzyżanowski z żoną Olą i synem Wojtkiem\|11 - 13 11 2011}}
−	W piątek zwiedzaliśmy Budapeszt i ustalaliśmy plan dalszego działania w bardzo ciekawym mieszkaniu Zoltana i Evy. W sobotę koledzy z ''BEAC Barlangkutató Csoport'' oprowadzili nas po jaskiniach Budapesztu o genezie hydrotermalnej: ''Szemlő-hegyi-barlang'' (turystyczna, świetny pokój edukacyjny o alpinizmie jaskiniowym), ''Ferenc-hegyi-barlang'' (labirynt wąskich korytarzy), ''Pál-völgyi-barlang'' (turystyczna), ''Mátyás-hegyi-barlang'' (nieco bardziej obszerna, ciekawe formy spągu). W niedzielę wybraliśmy się do ''Solymári-ördöglyuk'' - istnej, wielopoziomowej ~~plątaninie~~ korytarzy, wśród których nie sposób znaleźć drogę. W kilku miejscach w jaskini powieszone były liny, ale lokalny zwyczaj najwyraźniej każe korzystać z nich poprzez chwyt rękawicami (momentami bardzo ambitny jeśli nie nieco ekstrawagancki system).	+	W piątek zwiedzaliśmy Budapeszt i ustalaliśmy plan dalszego działania w bardzo ciekawym mieszkaniu Zoltana i Evy. W sobotę koledzy z ''BEAC Barlangkutató Csoport'' oprowadzili nas po jaskiniach Budapesztu o genezie hydrotermalnej: ''Szemlő-hegyi-barlang'' (turystyczna, świetny pokój edukacyjny o alpinizmie jaskiniowym), ''Ferenc-hegyi-barlang'' (labirynt wąskich korytarzy), ''Pál-völgyi-barlang'' (turystyczna), ''Mátyás-hegyi-barlang'' (nieco bardziej obszerna, ciekawe formy spągu). W niedzielę wybraliśmy się do ''Solymári-ördöglyuk'' - istnej, wielopoziomowej plątaniny korytarzy, wśród których nie sposób znaleźć drogę. W kilku miejscach w jaskini powieszone były liny, ale lokalny zwyczaj najwyraźniej każe korzystać z nich poprzez chwyt rękawicami (momentami bardzo ambitny jeśli nie nieco ekstrawagancki system).

@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 ps. w ten weekend w okolicy podobno widziano dwa wilki: starego basiora i waderę......
 {{wyjazd|SŁOWACJA: Mała Fatra - Suchy Wierch|<u>Damian Szołtysik</u>, Teresa Szołtysik, Jan Kempny (os. tow.)| 12 11 2011}}
 Z Streczna przechodzimy po kładce nad dość szerokim Wagiem i podążamy ciekawym widokowo szlakiem na Suchy Wierch (1468), pierwszy od zachodu wybitny szczyt w głównej grani Małej Fatry. Po drodze zwiedzamy ruiny zamku Stary Hrad. Pogoda przewspaniała choć bardzo rześka. Po ok. 3 godzinach jesteśmy na wierzchołku skąd widoki doprawdy wyśmienite. Wracamy ciekawym szlakiem przez grań Białych Skał a potem długim trawersem zbocza Plesela. Do auta docieramy równo z zmrokiem. Tak to mniej więcej wyglądało: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2011%2FMalaFatra