Wyjazdy 2010 - Historia wersji

Osk o 21:26, 15 maj 2011

2011-05-15T21:26:21Z

Osk: /* IV kwartał */

2011-01-10T15:09:56Z

‎IV kwartał

Osk: /* IV kwartał */

2011-01-10T15:08:12Z

‎IV kwartał

Osk: /* IV kwartał */

2011-01-10T15:06:48Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2011-01-02T13:44:44Z

‎IV kwartał

Damian o 09:07, 20 gru 2010

2010-12-20T09:07:05Z

Admin: /* IV kwartał */

2010-12-12T21:40:19Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2010-12-12T21:38:04Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2010-12-05T19:44:03Z

‎IV kwartał

Damian o 16:35, 5 gru 2010

2010-12-05T16:35:46Z

@@ Linia 251: / Linia 251: @@
 {{wyjazd|Bieszczad|<u>Aleksandra Skowron</u>, Wojciech Rymarczyk|20 - 23 08 2010}}
 W piątek po robocie wsiadam do autobusu w Sanoku i jadę do Ustrzyk Górnych, gdzie czeka już na mnie Wojtek. W sobotę idziemy z Wołosatego na Tarnicę, Halicz do przełęczy Bukowskiej. W niedzielę po południu (z zamiarem uniknięcia tłumów) wybieramy się na Połoninę Caryńską i zostajemy tam do wieczora. Pogoda bajeczna. Dawno takiej w Bieszczadzie nie było ;) Po siedemnastej góry są puste! O to chodziło.... taki powiew wschodu :)
-zdjęcia tu: http://foto.nocek.pl/index.php?path=./2010/Bieszczad%20z%20wu a szerszy opis (może później)
+zdjęcia tu: http://foto.nocek.pl/index.php?path=./2010/Bieszczad%20z%20wu
 {{wyjazd|SŁOWACJA: Tatry Zach. - Rohackie Plesa|<u>Damian Szołtysik</u>, Teresa Szołtysik, Paweł Szołtysik, Helena Kempna|22 08 2010}}

@@ Linia 16: / Linia 16: @@
 W chatce zawiązała się jakaś niewielka impreza, jednak my nadejście Nowego Roku przegapiliśmy, twardo śpiąc. Rano wyruszamy jako pierwsi, wracając dokładnie po śladach do auta. Miły zjazd, ale w trudnych warunkach śniegowych - twardo. Zdążyliśmy jeszcze pojechać nad Konigsee (chmury, mgła) i na trasę widokową na północ od Golla (nad chmurami). Bez przygód i bez zbędnych ciężarówek po drodze, dotarliśmy do Katowic przed 22.
-{{wyjazd|Beskid Żywiecki - przechadzka na Halę Krawculę|Aleksandra Skowron, <U>Wojciech Rymarczyk</u>|26 12 2010 - 27 12 2010}}
+{{wyjazd|Beskid Żywiecki - przechadzka na Halę Krawculę|Aleksandra Skowron, <U>Wojciech Rymarczyk</u>|26 - 27 12 2010}}
 Po świątecznym lenistwie, dla równowagi, w niedzielę wsiadamy o 7.05 w pociąg i jedziemy do Rajczy, skąd późnym przedpołudniem ruszamy żółtym szlakiem w kierunku Hali Redykalnej.
 Po wigilijnej odwilży nie ma już śladu i wszystko przykryte jest świeżym śniegiem – miejscami dość głębokim. Do tego parę stopni mrozu i mocno zachmurzone niebo, tak więc z widoków nici.

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 Kiedy w końcu wychodzimy na Halę Krawculę wita nas niezbyt przyjemny widok ciemnej, w ciszę zaklętej bacówki. Zawarte!! Podchodząc ostatnie metry już kombinujemy z alternatywnym noclegiem, z opcją zejścia do Glinki włącznie.
-Ale nie! Jest światełko, blade bo blade ale jest. Ekipa czuwa więc jest szansa na miły nocleg!
+Ale nie! Jest światełko, blade bo blade ale jest. Ekipa czuwa, więc jest szansa na miły nocleg!
 Szybko zrzucamy graty i rozwalamy się ze wszystkimi świątecznymi zapasami i smakołykami na całym stole. Jesteśmy sami!!! Herbata jest, grzaniec jest, jajecznica jest, kominek (z biedą) jest, przemiłe, acz zaspane towarzystwo jest. Ogólnie mróz w Meksyku – woda zimna – czyli dzień dziecka, na pokojach ok. 15 stopni C, a zamiast El Doopowskich 220 V, ekologiczne 12 V.

← poprzednia wersja		Wersja z 15:06, 10 sty 2011
Linia 15:		Linia 15:

	W chatce zawiązała się jakaś niewielka impreza, jednak my nadejście Nowego Roku przegapiliśmy, twardo śpiąc. Rano wyruszamy jako pierwsi, wracając dokładnie po śladach do auta. Miły zjazd, ale w trudnych warunkach śniegowych - twardo. Zdążyliśmy jeszcze pojechać nad Konigsee (chmury, mgła) i na trasę widokową na północ od Golla (nad chmurami). Bez przygód i bez zbędnych ciężarówek po drodze, dotarliśmy do Katowic przed 22.		W chatce zawiązała się jakaś niewielka impreza, jednak my nadejście Nowego Roku przegapiliśmy, twardo śpiąc. Rano wyruszamy jako pierwsi, wracając dokładnie po śladach do auta. Miły zjazd, ale w trudnych warunkach śniegowych - twardo. Zdążyliśmy jeszcze pojechać nad Konigsee (chmury, mgła) i na trasę widokową na północ od Golla (nad chmurami). Bez przygód i bez zbędnych ciężarówek po drodze, dotarliśmy do Katowic przed 22.
		+
		+	{{wyjazd\|Beskid Żywiecki - przechadzka na Halę Krawculę\|Aleksandra Skowron, <U>Wojciech Rymarczyk</u>\|26 12 2010 - 27 12 2010}}
		+	Po świątecznym lenistwie, dla równowagi, w niedzielę wsiadamy o 7.05 w pociąg i jedziemy do Rajczy, skąd późnym przedpołudniem ruszamy żółtym szlakiem w kierunku Hali Redykalnej.
		+	Po wigilijnej odwilży nie ma już śladu i wszystko przykryte jest świeżym śniegiem – miejscami dość głębokim. Do tego parę stopni mrozu i mocno zachmurzone niebo, tak więc z widoków nici.
		+
		+	Idziemy wolno, bo nigdzie nam się nie spieszy. Na Zapolance odbijamy w prawo i szlakiem rowerowym, po stoczeniu zażartej walki z wygłodniałym burkiem docieramy do Złatnej. Tu robimy dłuższą przerwę na piknik, bo dawno nie jedliśmy;) Kiedy kończymy zmierzchało już, więc żwawym krokiem, coby się rozgrzać nieco i przed północą zdążyć, ruszamy na Krawców Wierch.
		+
		+	Idziemy i idziemy, śniegu coraz więcej, bo zaczyna lekko sypać, a bacówki jak nie ma tak nie ma.
		+	Myślami już dawno jesteśmy przy ciepłym kominku, parującej herbacie, jajecznicy na boczku, gorącym prysznicu i gwarnej, miłej atmosferze… no i dupa.
		+
		+	Kiedy w końcu wychodzimy na Halę Krawculę wita nas niezbyt przyjemny widok ciemnej, w ciszę zaklętej bacówki. Zawarte!! Podchodząc ostatnie metry już kombinujemy z alternatywnym noclegiem, z opcją zejścia do Glinki włącznie.
		+
		+	Ale nie! Jest światełko, blade bo blade ale jest. Ekipa czuwa więc jest szansa na miły nocleg!
		+	Szybko zrzucamy graty i rozwalamy się ze wszystkimi świątecznymi zapasami i smakołykami na całym stole. Jesteśmy sami!!! Herbata jest, grzaniec jest, jajecznica jest, kominek (z biedą) jest, przemiłe, acz zaspane towarzystwo jest. Ogólnie mróz w Meksyku – woda zimna – czyli dzień dziecka, na pokojach ok. 15 stopni C, a zamiast El Doopowskich 220 V, ekologiczne 12 V.
		+
		+	Długo nie wysiedzieliśmy i po objedzeniu się wszystkim co mieliśmy ze sobą zbieramy się spać. Rano budzi nas piękne słońce, więc wstajemy b. wcześnie o 10 i na śniadanie. Potem szybkie pakowanie i dłuuugi spacer po hali z wyjściem na sam Krawców Wierch. Piękne widoki wkoło, widoczność super więc mnóstwo fotek.
		+
		+	Potem już tylko nieśpieszne, przerywane licznymi postojami widokowymi zejście do Glinki, dojazd do Rajczy i przemiła podróż składem PKP, przyozdobionym w mrozem malowane girlandy. Całość dopełnia ok. 1,5 godzinna wypasiona i bogato urozmaicona uczta.
		+	Pięknie było!
		+

	{{wyjazd\|Beskid Żywiecki - skiturowa wycieczka na Palenicę\|<U>Damian Szołtysik</u>, Paweł Szołtysik, Henryk Tomanek\|19 12 2010		{{wyjazd\|Beskid Żywiecki - skiturowa wycieczka na Palenicę\|<U>Damian Szołtysik</u>, Paweł Szołtysik, Henryk Tomanek\|19 12 2010

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
 == IV kwartał ==
 {{wyjazd|Beskid Żywiecki - skiturowa wycieczka na Palenicę|<U>Damian Szołtysik</u>, Paweł Szołtysik, Henryk Tomanek|19 12 2010
 }}

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 }}
 Postanowiłem udowodnić sobie jak rozsądnym jestem człowiekiem i... pozostać na weekend w domu z uwagi na prognozowane, trudne warunki pogodowe oraz spodziewane zagrożenie lawinowe.
 Wytrzymałem całą sobotę i pod wieczór dopisałem sie do niedzielnej akcji KKTJ.
 Warunki faktycznie nie pozwalały na wiele więcej niż Kasprowa Niżnia: intensywny opad śniegu, słaba widoczność, senność po porannej przejażdżce Zakopianką. Ścieżkę do otworu torowaliśmy; na szczęście nie ma tego wiele.
 Wydawało się, że wody w jaskini jest dużo, toteż pesymiści podejrzewali, że Złota Kaczka będzie zalana. Co też rychło okazało się mieć miejsce w rzeczy samej.
 Oszacowawszy ilość wody do wybrania na ok. 1.5 - 2 kubików, ochoczo zabraliśmy się do pracy. Roboty osiagnęły skalę ktorej być może ta jaskinia nie pamiętała od czasów braci Zwolińskich. Jako że wody nie było gdzie wylewać, na półce nad syfonem usypaliśmy z piasku trzy groble, które utworzyły okazały zbiornik. Rozpoczęliśmy pompowanie z dołu do góry - za pomocą modnych ostatnio gumowców z pianki EVA, które znów okazały wyższość nad tradycyjną gumą.
 Kiedy po dwóch godzinach ujrzeliśmy prawdziwy prześwit, wszystko zdawało się zmierzać ku dobremu. Wzmocniliśmy ekipę dołową (Tomek i ja) o jeszcze jedną osobę (Puma), tak, aby oprócz wybierania wody, powoli odmulać syfon. Ten pośpiech stał się jednak przyczyną naszej klęski.
 Bowiem w trzeciej godzinie robót niedostatecznie nadzorowana i zbyt małym nakładem sił konserwowana tama przerwała, uwalniając masę wody i piasku wprost do syfonu. Jakże to dziwna sytuacja gdy okrzyk "puszcza!" w jaskini wywołuje taki zawód. Tomek uspokajał nas, że to nic, zaczniemy od nowa, bogatsi w doświadczenie porażki. Lecz nawet nieuzbrojonym okiem można było stwierdzic, iż teraz pracy będzie dużo więcej - i że być może będzie trzeba wielu odważnych kursantów, gotowych do wielkich czynów i nie lękających się pracy fizycznej łopatą, aby tej zimy w ogóle dało się wejść głębiej w Kasprową.
 Wobec takiego obrotu spraw, przystąpiliśmy do realizacji planu rezerwowego tj. robienia zdjęć. Dzięki temu udało się nam wydłużyć czas trwania akcji do ok. 6 godzin, co umożliwia z czystym sumieniem uwzględniać ją w naszych wykazach przejść :-).