Wyjazdy 2009 - Historia wersji

Admin: /* IV kwartał */

2010-01-08T07:53:14Z

‎IV kwartał

Pacyfa: /* IV kwartał */

2010-01-07T15:29:03Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2009-12-27T15:14:17Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2009-12-27T15:10:05Z

‎IV kwartał

Damian o 14:53, 24 gru 2009

2009-12-24T14:53:11Z

Damian o 07:59, 22 gru 2009

2009-12-22T07:59:02Z

Admin o 18:24, 21 gru 2009

2009-12-21T18:24:12Z

Admin o 15:23, 21 gru 2009

2009-12-21T15:23:00Z

MateuszG: /* IV kwartał */

2009-12-21T13:37:14Z

‎IV kwartał

Admin: /* IV kwartał */

2009-12-18T08:33:08Z

‎IV kwartał

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
 == IV kwartał ==
-{{wyjazd|Tatry Wysokie: Żółta Turnia 28-30.12.2009| <u>Pacyfa</u>, Strzelec, Krzysiek i Maciek}}
+{{wyjazd|Tatry Wysokie: Żółta Turnia| <u>Pacyfa</u>, Strzelec, Krzysiek i Maciek| 28 - 30 12 2009}}
 Szybki wyjazd, wciśnięty między pracę a pracę, lub też (u normalnych ludzi) między święta a sylwestra:) Pomysłów było sporo, ostatecznie zaatakowaliśmy Żółtą Turnię. Wejście pierwszym żlebem od Czarnego Stawu (nie pamiętam nazwy), dość strome, ale ogólnie przyjemne. Szczyt w słońcu, piękny widok na Tatry Zachodnie i Orlą Perć. Postanowiliśmy podejść granią w stronę Granatów i ostatecznie dotarliśmy niemalże na szczyt Wierchu pod Fajką (zabrakło kilka skałek). Powrót nie okazał się aż tak miły. Jako drogę zejściową wybraliśmy bowiem żleb wychodzący z Żółtej Przełęczy, szczerze mówiąc nie polecam bez liny. Na szczęście wszyscy przeżyli cali i zdrowi, z mocnym postanowieniem nie schodzenia zimą z gór nieznanymi sobie drogami:)

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __NOTOC__
 == IV kwartał ==
 {{wyjazd|Zbocza Szyndzielni: inauguracja sezonu skiturowego|<u>Ola Strach</u>, Lechu (osoba tow.)|20 12 2009}}

@@ Linia 93: / Linia 93: @@
 Wyjechaliśmy spod Plazy w dwa samochody - mój i Łukasza. Tomek jechał z Pawlasem szybciej bo chciał kupić zestawy lawinowe w Poroninie - ale ostatecznie ich nie kupił .W Zakopanym jesteśmy o 9 rano. pogoda okropna -leje i mgła. Do Kuźnic podwozi nas bacobus po 3 zeta od łba. Podejście do jaskiń w mokrym śniegu i deszczu nie należy do przyjemnych. Zespół w składzie Karol i Wojtek idzie do Kasprowej Niżnej a kurs do Kasprowej Średniej . Przebieramy się, psiocząc, w deszczu lejącym na głowy . Ani spada kask i toczy się 100m żlebem w dół -idę z nią na poszukiwania uwieńczone sukcesem. Trawers do jaskini poręczuje Pawlas asekurowany przez Rudego. w jaskini trochę czołgania i fajna studnia ( trochę problemów Oli sprawiło znalezienie batona na przepinkę- przejechała i podchodziła). Na dnie znalazłem martwego lisa. Wychodząc spotykamy ekipę z Niżnej -doszli jedynie do kaczki- więc ruszyli do Średniej. Pogoda na zewnątrz trochę lepsza - nie pada. Dziewczyny z chłopakami z Niżnej wracają do Kuźnic, a my w męskim składzie "szybka czwórka" ruszamy do Wyżniej .Pod otworem dopada nas zmierzch. Robimy trawers jaskini i po ciemku zjeżdżamy 70m w dół do plecaków. Szybkie przebieranki i parami schodzimy do szlaku i dalej czwórką do Kuźnic i szóstką do Ronda. Dziewczyny jedzą w bacówce, a my w maku. W Rudzie jesteśmy przed 23
-{{wyjazd|SŁOWENIA - Alpy Julijskie - Kanin|STJ KW Kraków: Paweł Ramatowski (kierownik), Piotr Rożek, Michał Kuryłowicz, Karolina Filipczak, Piotr, Mariusz; KKTJ: Ewa Wójcik; RKG: <u>Mateusz Golicz</u>|11 - 15 11 2009}}
+{{wyjazd|SŁOWENIA - Alpy Julijskie - Kanin|STJ KW Kraków: Paweł Ramatowski (kierownik), Piotr Rożek, Michał Kuryłowicz, Karolina Filipczak, Piotr Sienkiewicz, Mariusz Mucha; KKTJ: Ewa Wójcik; RKG: <u>Mateusz Golicz</u>|11 - 15 11 2009}}
 Na długi, listopadowy weekend, podłączyłem się pod wyjazd organizowany przez STJ KW Kraków. Krakusi prowadzą systematyczną eksplorację masywu ''Kanin''. Jak miałem się okazję przekonać, geologia masywu powoduje dosyć specyficzne warunki w jaskiniach - są to obiekty jednocześnie obszerne i ciasne. W zadziwiająco regularny sposób, ciągi litych studni są przecinane warstwami, na których tworzą się bardzo wąskie meandry.

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 Wycieczka pod roboczym tytułem "zimno, ciemność, samotność" ;). Kiedy startuję w sobotę z Palenicy, auto pokazuje 04:15am i -18 stopni. Idę Roztoką do "piątki" - niestety narty na plecach. W schronisku czekam trochę na otwarcie kuchni (wziąłem sobie książkę), po czym po śniadaniu ruszam na Zawrat. W międzyczasie robi się bardzo ładna pogoda, na niebie prawie żadnej chmurki. Na przełęczy dłuższa przerwa na szlifowanie topografii. Zjazd do Zmarzłego Stawu mija nawet całkiem przyjemnie, ale dalej już trzeba było zaciskać zęby i powtarzać sobie, że przecież sprzęt jest po to, żeby go używać. Przy Murowańcu mijam pół naszego klubu (szkolenie lawinowe). Jedząc obiad w schronisku wymyśliłem, że jednak najwięcej użyję nart jeśli wrócę przez Kasprowy - wychodzę więc na szczyt szlakiem (krzesło nie chodzi) i zjeżdżam nartostradą do Kuźnic. Okazało się, że nawet da się zjechać na sam dół; najgorzej w zasadzie było bezpośrednio pod szczytem (kosówka). W każdym razie ślizgi do renowacji. Została najtrudniejsza część całej wycieczki czyli odzyskanie auta spod Palenicy. Zajęło to ponad 2 godziny.
-Na noc i na niedzielę przygarnęli mnie znajomi w Zakopanym - ogrzali, nakarmili, ukulturalniali, nasmarowali narty... Dzięki! Pojeździliśmy też trochę na wyciągach na Harendzie (nudy, ale po mojej wycieczce uznałem, że jednak na początek sezonu trzeba się "rozjeździć").
+Na noc i na niedzielę przygarnęli mnie znajomi w Zakopanem - ogrzali, nakarmili, ukulturalniali, nasmarowali narty... Dzięki! Pojeździliśmy też trochę na wyciągach na Harendzie (nudy, ale po mojej wycieczce uznałem, że jednak na początek sezonu trzeba się "rozjeździć").
 {{wyjazd|Tatry Wysokie: szkolenie lawinowe na Hali Gąsienicowej|<u>Damian Szołtysik</u>, Grzegorz Przybyła , Mietek Smetaniuk, Łukasz Pawlas, Tomasz Pawlas, Jan Dobkowski, Piotr Strzelecki, Damian Ozimina, Adam Domin, Michał Szymusiński, Mateusz Górowski, Paweł Szołtysik, Wojtek Wyciślik, Tomasz Zięć, Krzysztof Atamaniuk, Andrzej Rudkowski oraz kilka osób z TKTJ i niezrzeszonych|18 - 20 12 2009}}

@@ Linia 16: / Linia 16: @@
 Ogólne wnioski: Uratować człowieka (żywego) spod lawiny bez piepsa jest chyba mniej możliwe niż wygrana w totka. Najlepszy obecnie pieps to Barryvoxs (nie wiem czy dobrze napisałem ale jest dobry). Umiejętność szukania trzeba po prostu trenować zwłaszcza wyszukiwanie w promieniu 2 m od zasypanego.
-Podziękowania dla Tomka Nodzyńskiego za poprowadzenia szkolenia i Mateusza Górowskiego za zorganizowanie całej imprezy.
+Podziękowania dla Tomka Nodzyńskiego za poprowadzenia szkolenia i Mateusza Górowskiego za zorganizowanie całej imprezy. Tu niektóre zdjęcia: http://foto.nocek.pl/index.php?path=.%2F2009%2Fszkolenie_lawinowe
 {{wyjazd|Tatry: jaskinia Miętusia Wyżnia|Ryszard Widuch - instruktor, Daniel Bula, kursanci: Ola Krzyżanowska, Jerzy Krzyżanowski, Rudy, <u>Damian Ozimina</u>|11 - 13 12 2009}}

← poprzednia wersja		Wersja z 07:59, 22 gru 2009
Linia 11:		Linia 11:
	Na noc i na niedzielę przygarnęli mnie znajomi w Zakopanym - ogrzali, nakarmili, ukulturalniali, nasmarowali narty... Dzięki! Pojeździliśmy też trochę na wyciągach na Harendzie (nudy, ale po mojej wycieczce uznałem, że jednak na początek sezonu trzeba się "rozjeździć").		Na noc i na niedzielę przygarnęli mnie znajomi w Zakopanym - ogrzali, nakarmili, ukulturalniali, nasmarowali narty... Dzięki! Pojeździliśmy też trochę na wyciągach na Harendzie (nudy, ale po mojej wycieczce uznałem, że jednak na początek sezonu trzeba się "rozjeździć").

		+	{{wyjazd\|Tatry Wysokie: szkolenie lawinowe na Hali Gąsienicowej\|<u>Damian Szołtysik</u>, Grzegorz Przybyła , Mietek Smetaniuk, Łukasz Pawlas, Tomasz Pawlas, Jan Dobkowski, Piotr Strzelecki, Damian Ozimina, Adam Domin, Michał Szymusiński, Mateusz Górowski, Paweł Szołtysik, Wojtek Wyciślik, Tomasz Zięć, Krzysztof Atamaniuk, Andrzej Rudkowski oraz kilka osób z TKTJ i niezrzeszonych\|18 - 20 12 2009}}
		+	W pierwszy dzień w siarczystych mrozach w małych grupkach uczestnicy docierają do Betlejemki o różnych porach. W sobotę i niedzielę Tomek Nodzyński prowadził pouczające szkolenie. Dwa wykłady oraz zajęcia w terenie. W sobotę idziemy pod Granaty (po drodze spotykamy Mateusza Golicza, który z "5" przez Zawrat przedarł się na nartach) gdzie ćwiczymy poszukiwanie za pomocą piepsów różnego typu. Śniegu wprawdzie mało ale jakoś to wychodzi. W niedzielę pod Liliowym robimy testy śniegu. Mróz dochodził do 20 stopni ale nie było wiatru. Najtrudniejsze okazało się sondowanie w poszukiwaniu "trupa" na zaimprowizowanym lawinisku. Jedna grupa musi przyjechać po niego na wiosnę. Mateusz Górowski i Łukasz Pawlas poruszali się na nartach. Warunki znośne do hali potem kamole.
		+
		+	Ogólne wnioski: Uratować człowieka (żywego) spod lawiny bez piepsa jest chyba mniej możliwe niż wygrana w totka. Najlepszy obecnie pieps to Barryvoxs (nie wiem czy dobrze napisałem ale jest dobry). Umiejętność szukania trzeba po prostu trenować zwłaszcza wyszukiwanie w promieniu 2 m od zasypanego.
		+
		+	Podziękowania dla Tomka Nodzyńskiego za poprowadzenia szkolenia i Mateusza Górowskiego za zorganizowanie całej imprezy.

	{{wyjazd\|Tatry: jaskinia Miętusia Wyżnia\|Ryszard Widuch - instruktor, Daniel Bula, kursanci: Ola Krzyżanowska, Jerzy Krzyżanowski, Rudy, <u>Damian Ozimina</u>\|11 - 13 12 2009}}		{{wyjazd\|Tatry: jaskinia Miętusia Wyżnia\|Ryszard Widuch - instruktor, Daniel Bula, kursanci: Ola Krzyżanowska, Jerzy Krzyżanowski, Rudy, <u>Damian Ozimina</u>\|11 - 13 12 2009}}

← poprzednia wersja		Wersja z 18:24, 21 gru 2009
Linia 12:		Linia 12:


−	{{wyjazd\|Tatry: jaskinia Miętusia Wyżnia;\|Ryszard Widuch - instruktor, Daniel Bula, kursanci: Ola Krzyżanowska, Jerzy Krzyżanowski, Rudy,<u>Damian Ozimina</u>;\|11 - 13 12 2009}}	+	{{wyjazd\|Tatry: jaskinia Miętusia Wyżnia\|Ryszard Widuch - instruktor, Daniel Bula, kursanci: Ola Krzyżanowska, Jerzy Krzyżanowski, Rudy, <u>Damian Ozimina</u>\|11 - 13 12 2009}}
	Wyjechaliśmy w piątkowy wieczór, po drodze zaczął prószyć śnieg, co zapowiadało jaki krajobraz będzie nas czekał w sobote. Do Kir dotarliśmy ok.22.00, na miejscu był już Rysiek z Bulim,którzy jechali osobno, spotkaliśmy tam również ekipę z Tarnowskich Gór. Rano w drodze do jaskini już było biało. Ponieważ leży ona poza szlakiem udostępnionym dla turystów trzeba było czasem powalczyć ze złośliwymi choinkami, które broniły dojścia do otworu. Ok. godz. 11.00 zaczęliśmy zagłębiać się w jaskinię. Była ona trochę ciasna, więc podczas pokonywania jej rzadko kiedy można było się wyprostować. Udało nam się przejść przez syfon błotny i paszczaka, natomiast po przejściu trzeciego (salome) musieliśmy zawrócić, ponieważ na godz. 18 została ustalona godzina alarmowa i nie chcieliśmy się spóźnić. Podczas pokonywania syfonów najbardziej czasochłonne było pozbywanie się z nich wody. Po powrocie do wyjścia na zewnątrz było już ciemno, więc powrót odbył się w świetle czołówek. Z Kir postanowiliśmy wracać w niedziele, po wcześniejszym wyspaniu się. Przed wyjazdem spotkaliśmy grupę z naszego klubu, która wcześniej była w Bandziochu Kominiarskim.		Wyjechaliśmy w piątkowy wieczór, po drodze zaczął prószyć śnieg, co zapowiadało jaki krajobraz będzie nas czekał w sobote. Do Kir dotarliśmy ok.22.00, na miejscu był już Rysiek z Bulim,którzy jechali osobno, spotkaliśmy tam również ekipę z Tarnowskich Gór. Rano w drodze do jaskini już było biało. Ponieważ leży ona poza szlakiem udostępnionym dla turystów trzeba było czasem powalczyć ze złośliwymi choinkami, które broniły dojścia do otworu. Ok. godz. 11.00 zaczęliśmy zagłębiać się w jaskinię. Była ona trochę ciasna, więc podczas pokonywania jej rzadko kiedy można było się wyprostować. Udało nam się przejść przez syfon błotny i paszczaka, natomiast po przejściu trzeciego (salome) musieliśmy zawrócić, ponieważ na godz. 18 została ustalona godzina alarmowa i nie chcieliśmy się spóźnić. Podczas pokonywania syfonów najbardziej czasochłonne było pozbywanie się z nich wody. Po powrocie do wyjścia na zewnątrz było już ciemno, więc powrót odbył się w świetle czołówek. Z Kir postanowiliśmy wracać w niedziele, po wcześniejszym wyspaniu się. Przed wyjazdem spotkaliśmy grupę z naszego klubu, która wcześniej była w Bandziochu Kominiarskim.

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 == IV kwartał ==
-{{wyjazd|Zbocza Szyndzielni: inauguracja sezonu skiturowego;|<u>Ola Strach</u>, Lechu (osoba tow.);|20 12 2009}}
+{{wyjazd|Zbocza Szyndzielni: inauguracja sezonu skiturowego|<u>Ola Strach</u>, Lechu (osoba tow.)|20 12 2009}}
 {{wyjazd|Tatry: jaskinia Miętusia Wyżnia;|Ryszard Widuch - instruktor, Daniel Bula, kursanci: Ola Krzyżanowska, Jerzy Krzyżanowski, Rudy,<u>Damian Ozimina</u>;|11 - 13 12 2009}}

← poprzednia wersja		Wersja z 08:33, 18 gru 2009
Linia 6:		Linia 6:

	{{wyjazd\|Tatry: Bańdzioch Kominiarski; spacer w Wysokich\|Maciej Dziurka, Michał Wyciślik, <u>Mateusz Golicz</u>; Katarzyna Żmuda (tylko na powierzchni)\|11 - 13 12 2009}}		{{wyjazd\|Tatry: Bańdzioch Kominiarski; spacer w Wysokich\|Maciej Dziurka, Michał Wyciślik, <u>Mateusz Golicz</u>; Katarzyna Żmuda (tylko na powierzchni)\|11 - 13 12 2009}}
−	Do Bandziocha nie poszliśmy dla przyjemności, a na prośbę Poznaniaków, w związku z prowadzonymi przez nich w tej jaskini pracami. Jest to jakaś wyższa forma przyjaźni - pójść dla kogoś zlewarować syfon, i to w dodatku po raz drugi ten sam. Podejście pod otwór tym razem bardzo bezpieczne. Świeży śnieg, maksymalnie po kostki. W jaskini staramy się jakoś pogodzić z błotem i w ~~pewnym sensie czerpać z jego obecności radość~~. W dół to przecież prawie jak na zjeżdżalni w aquaparku (nigdy nie byłem, ale tak sobie to wyobrażam). Przy pompowaniu wiaderkiem i worem puszczamy sobie muzyczkę z telefonu. Najodpowiedniejsze byłyby szanty, ale nie zabrałem i musieliśmy zadowolić się radzieckim metalem. Po ponad trzech godzinach kończy się miejsce na wodę no i nie ma rady, trzeba się położyć do tej kałuży na plecach - no i kąpiel, na szczęście w OP-1. Wodę mam dwa centymetry poniżej dziury na twarz w OP, ale postępując zgodnie z dewizą "NIE PANIKUJ" udaje mi się przejść na sucho (dużo powiedziane... sucho z dokładnością do szczelności OP). Na drugą stronę zabieram końcówkę węża, żeby ułożyć ją na pochylni opadającej za groblą za syfonem. Po krótkiej wymianie zdań z pozostałymi na drugim brzegu operatorami wiaderka, z węża zaczyna płynąć woda. Jak się okazuje, operatorzy postanawiają spuszczać wodę nie z syfonu, a ze zbiornika który zapełniliśmy. Myślę sobie, sprytnie, w sumie pomysł dobry, tylko że jak będę wracał to w kałuży będzie więcej wody zamiast mniej. I faktycznie - przy powrocie, w kluczowym miejscu zaczynam nabierać wody do OP i trochę się stresować. Maciek wyciąga mnie za nogę. Woda powoli schodzi ze zbiornika i nie mogąc zbytnio zrobić nic więcej, zostawiamy węża i zwijamy się z powrotem. Pod Brodami mijamy Ulę z WKTJ oraz Mariusza i Piotrka z STJ KW Kraków (pozdrawiamy!), którzy jako kolejna ekipa mają kontynuować prace. Ula była już tam dwa razy, ale chłopakom z STJu miny rzedną po obejrzeniu kolorów naszych kombinezonów.	+	Udział w pracach inwentaryzacyjnych. W niedzielę wycieczka na Słowację, do Chaty Tery'ego.
−
−	Na Stołach jesteśmy o samym środku weekendu (północ) i zastajemy tam komitet powitalny w jednej osobie - Kasię. Gorąca herbata, kanapki, to jest życie. Morale wzrasta nam na tyle, że wracamy do planów o spacerze następnego dnia. Na bazie spotykamy ekipę z TKTJu (pozdrawiamy!), od których dowiadujemy się, że nasi kursanci wbrew wcześniejszym planom też są na miejscu - tyle że już śpią.
−
−	W niedzielę staramy się zapewnić sobie minimalną ilość snu wymaganą do zachowania przytomności w użyciu raków, kijków i czekanów. Startujemy ok. 10:30. Koniec końców przytomność (zwłaszcza Michała) przydała się do czegoś innego - opanowywania poślizgów na drodze do Łysej Polany. Po drugiej stronie płotu jest zawsze bardziej zielono i także tym razem słowaccy drogowcy wydali się nam mniej zaskoczeni zimą niż ich polscy koledzy. Za Zdziarem wysypane żwirkiem i można już jechać normalną prędkością.
−
−	~~Do rzeczy - jeśli chodzi o nasz spacer~~, ~~to ze Starego Smokovca wyjeżdżamy kolejką (12:30) na Hrebienok i stamtąd szlakiem~~ do Chaty Teryhego (2015) na granicy Doliny Małej Zimnej Wody i Kotliny Pięciu Stawów Spiskich. Z początku widoczność ograniczona, oblaczność 100%. Jednak na zakosach tuż przed naszym celem zaczynają się przebijać jakieś widoki. Doznajemy przyjemności wyjścia ponad chmury - widok na niebieskie niebo i pięknie oświetlone szczyty Łomnickiej Grani kompensują nam w pewnym stopniu uszczerbek na zdrowiu psychicznym doznany w jaskini. W chacie jesteśmy nieco przed 15:00. Po drodze mijaliśmy trochę ludzi, ale w schronisku jesteśmy sami. Okazuje się, że nasz budżet w EUR spokojnie wystarczy na cztery zupki czosnkowe i jeszcze nawet sporo zostanie. Delektujemy się ciepłym jedzeniem (na zewnątrz -15 st.), przez okno spoglądając na promienie zachodzącego słońca. Podczas powrotu szybko zastaje nas zmrok, ale czy kto widział żeby jaskiniarze bali się ciemności? Na powrocie na Łysą Polanę jeszcze jedno karkołomne wyjście z poślizgu (tym razem za kierownicą ja), potem przepak na drugie auto w Kościelisku i udaje się wrócić do Rudy na godzinę przed północą.
−