Relacje:Yorkshire EuroSpeleoForum 2016 - Historia wersji

Admin o 06:29, 3 wrz 2016

2016-09-03T06:29:38Z

Admin o 19:01, 2 wrz 2016

2016-09-02T19:01:07Z

Admin o 19:00, 2 wrz 2016

2016-09-02T19:00:06Z

Admin o 18:52, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:52:02Z

Admin o 18:45, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:45:40Z

Admin o 18:44, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:44:57Z

Admin o 18:43, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:43:38Z

Admin o 18:41, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:41:53Z

Podgląd zmian

Admin o 18:39, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:39:08Z

Admin o 18:36, 2 wrz 2016

2016-09-02T18:36:48Z

Podgląd zmian

@@ Linia 66: / Linia 66: @@
 == Muzea ==
-'''RAF Museum''' (Londyn) - Co prawda bliska znajomość z krakowskim Muzeum Lotnictwa trochę wpływa na postrzeganie innych kolekcji, ale i tak było nieźle. Z ciekawych rzeczy, które u nas nie ma: Vulcan (strategiczny bombowiec z okresu zimnej wojny, do zrzucania bomb atomowych na Związek Radziecki), kolekcja odrzutowych foteli ratunkowych, sprzęt do  fotografii lotniczej z II wojny światowej (w tym mechaniczny "komputer" do obróbki zdjęć w 3D). Przed muzeum pokazy sokolników - warto zobaczyć np. pionowy start sokoła wędrownego.
+'''RAF Museum''' (Londyn) - Co prawda bliska znajomość z krakowskim Muzeum Lotnictwa trochę wpływa na postrzeganie innych kolekcji, ale i tak było nieźle. Z ciekawych rzeczy, które u nas nie ma: Vulcan (strategiczny bombowiec z okresu zimnej wojny, do zrzucania bomb atomowych na Związek Radziecki), kolekcja odrzutowych foteli ratunkowych z Zachodu, sprzęt do  fotografii lotniczej z II wojny światowej (w tym mechaniczny "komputer" do obróbki zdjęć w 3D). Przed muzeum pokazy sokolników - warto zobaczyć np. pionowy start sokoła wędrownego.
 '''The British Museum''' (Londyn) - Mimo tego, że wstęp jest darmowy, nie stać mnie na zwiedzanie tego muzeum. Pobieżne przejrzenie wszystkich pięter wymaga zakwaterowania się w Londynie na około 10 - 14 dni, co nawet w akademiku London School of Economics wiąże się z kwotą kilku tysięcy złotych. Do tego oczywiście wyżywienie i masaże (niezbędne po całodziennym pochylaniu się nad gablotami).

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 <div style="clear:both;"></div>
 [[Image:York2016_Roboty.JPG|left|thumb|200px|Roboty stabilizujące w Ireby Fell]]
-'''Rowten Pot''' - Do tej jaskini poszedłem z Erin, przyjaciółką z Chin, i z jej koleżanką, Imo. Jest to obszerna, 72-metrowej głębokości, skomplikowana morfologicznie studnia. Na powierzchnię można wyjść albo drogą zjazdu, albo przez jeden z innych otworów systemu Kingsdale - o ile tylko jest się skłonnym przenurkować swobodnie trzy syfony (kongresowy przewodnik odradzał ten wariant osobom o słabych nerwach). W każdym razie, zjazd studnią jest bardzo dobrze poprowadzony i mimo sąsiedztwa oszałamiających wodospadów, w zasadzie pozostaje się suchym. Wycieczka skończyła się szybciej, niż było to zaplanowane, gdyż - w pewnym skrócie - po drodze znaleźlismy rolkę stop i zgubiliśmy Imo.
+'''Rowten Pot''' - Do tej jaskini poszedłem z Erin - koleżanką z Chin - i z jej przyjaciółką, Imo. Jest to obszerna, 72-metrowej głębokości, skomplikowana morfologicznie studnia. Na powierzchnię można wyjść albo drogą zjazdu, albo przez jeden z innych otworów systemu Kingsdale - o ile tylko jest się skłonnym przenurkować swobodnie trzy syfony (kongresowy przewodnik odradzał ten wariant osobom o słabych nerwach). W każdym razie, zjazd studnią jest bardzo dobrze poprowadzony i mimo sąsiedztwa oszałamiających wodospadów, w zasadzie pozostaje się suchym. Wycieczka skończyła się szybciej, niż było to zaplanowane, gdyż - w pewnym skrócie - po drodze znaleźlismy rolkę stop i zgubiliśmy Imo.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:00, 2 wrz 2016
Linia 105:		Linia 105:

	<div style="clear:both;"></div>		<div style="clear:both;"></div>
−	[[Image:York2016_LongChurn.JPG\|left\|thumb\|600px\|Po wyjściu przez Long Churn]]	+	'''Typowa brytyjska pogoda''' - Podobno w Anglii ciągle są mgły i pada. Nie zauważyliśmy. Miejscowi mówili coś o anomalii klimatycznej. Podobno wstrzeliliśmy się w sam środek lata, które w tym roku wyjątkowo trwało sześć dni zamiast standardowych dwóch. [[Image:York2016_LongChurn.JPG\|left\|thumb\|600px\|Po wyjściu przez Long Churn]]

@@ Linia 91: / Linia 91: @@
 <div style="clear:both;"></div>
 [[Image:York2016_03_fisze.jpg|right|thumb|200px|Porcje w Ingleton]]
-'''Jedzienie''' - W Ingleton dwie restauracje indyjskie, doskonały fish & chips, jeszcze kilka innych lokalnych i świeżo zamknięta Tavernetta. W Settle dwie indyjskie, kilka lokalnych; Kirkby Longsdale - dwie indyjskie, dwie chińskie, włoska, kilka lokalnych; w Dent Village Hindusów brak, tylko dwie lokalne. Kuchnia indyjska około 10 - 20% tańsza niż w Katowicach, a nieporównywalnie lepsza, zwłaszcza w opcji z lokalną, chudą jagnięciną. Gotowe zestawy sushi na wynos w Cambridge i na lotnisku w Luton (!!) około dwukrotnie tańsze niż w Polsce (świeży tuńczyk, łosoś, krewetki). Zalecaną przez piramidę żywienia ilość panierowanej ryby z frytkami przekroczyliśmy trzykrotnie (z uwagi na wielkość porcji). Ale chleb na śniadania, z całym szacunkiem do brytyjskich tostów, przywieźliśmy sobie do Anglii z Kochłowic.
+'''Jedzenie''' - W Ingleton dwie restauracje indyjskie, doskonały fish & chips, jeszcze kilka innych lokalnych i świeżo zamknięta Tavernetta. W Settle dwie indyjskie, kilka lokalnych; Kirkby Longsdale - dwie indyjskie, dwie chińskie, włoska, kilka lokalnych; w Dent Village Hindusów brak, tylko dwie lokalne. Kuchnia indyjska około 10 - 20% tańsza niż w Katowicach, a nieporównywalnie lepsza, zwłaszcza w opcji z lokalną, chudą jagnięciną. Gotowe zestawy sushi na wynos w Cambridge i na lotnisku w Luton (!!) około dwukrotnie tańsze niż w Polsce (świeży tuńczyk, łosoś, krewetki). Zalecaną przez piramidę żywienia ilość panierowanej ryby z frytkami przekroczyliśmy trzykrotnie (z uwagi na wielkość porcji). Ale chleb na śniadania, z całym szacunkiem do brytyjskich tostów, przywieźliśmy sobie do Anglii z Kochłowic.
 '''Ceny''' - Noclegi OKROPNIE drogie, dotyczy również pól namiotowych (np. 50 zł od osoby za noc!). Gdyby nie możliwość kempingu w ramach konferencji w cenie 10 funtów za cały tydzień, nie wystarczyłoby nam budżetu na tak długi pobyt. Jedzenie na mieście w orientalnych restauracjach - znacznie tańsze niż u nas. Szybkie (śmieciowe) jedzenie na mieście i ze stacji benzynowych, kuchnia lokalna - znacznie droższe. Sklepy spożywcze - ceny niewiele wyższe. Parkowanie okropnie drogie. Wynajem samochodu (z lotniska!) raczej tańszy.

@@ Linia 102: / Linia 102: @@
 <div style="clear:both;"></div>
 '''Zawody w technikach linowych''' - Nie jestem fanem takich zabaw, ale chyba udzielił mi się olimpijski nastrój i wystartowałem w konkurencji na 75 m oraz w torze przeszkód. W wychodzeniu uzyskałem podobno niezły czas 3 minuty z czymś, zaś ten drugi start był z gruntu rzeczy symboliczny - używanie rolki Simple i shunta samo z siebie pozostawiało mnie w tyle za sprinterami na samym Stopie.
 <div style="clear:both;"></div>
-[[Image:York2016_LongChurn.JPG|left|thumb|400px|Po wyjściu przez Long Churn]]
+[[Image:York2016_LongChurn.JPG|left|thumb|600px|Po wyjściu przez Long Churn]]

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 '''Death's Head Pot''' - Opis mówił o 64-metrowej studni, z dna której miał prowadzić orusztowany, 10-metrowy szyb, którym można dotrzeć do ciągów prowadzących do połączenia Lost Johns' Master Cave. To podobno bardzo trudny trawers, założyliśmy więc, że zjeżdżamy tylko na dno zobaczyć ten "orusztowany szyb" i wychodzimy. Ot, taka trochę płytsza Marmurka. Okazało się, że jednak coś-niecoś znamy ten angielski i naprawdę chodziło o szyb, a nie o "studnię". Co gorsza, naprawdę chodziło o rusztowanie. Czuję się zainspirowany. Z całą pewnością należałoby rozpocząć takie szeroko zakrojone prace w Gamssteigschacht na Göllu!
 [[Image:York2016_Alum.JPG|right|thumb|200px|Alum Pot]]
 '''Alum Pot / Long Churn''' - Relację z wizyty w Alum Pot najlepiej zacząć od przytoczenia klasyka. "Ilustrowany przewodnik po ciekawostkach Craven z wprowadzeniem geologicznym" z roku 1850 powiada: “to przerażająca otchłań, mierząca u góry jakieś sto osiemdziesiąt na sześćdziesiąt stóp. Jako że teren wokół przepaści przypomina głęboki lej, została ona otoczona murem, żeby nie wpadało tam bydło; niezwykle niebezpiecznym, o ile w ogóle możliwym, jest zbliżanie się do krawędzi na odległość, która pozwoliłaby na zajrzenie na samo dno jaskini, dwieście pięćdziesiąt stóp niżej; jednakże to, co bezpiecznie można zobaczyć, i tak wystarcza na wprawienie widza w podziw i lęk niemal nabożny.”. Wrażenia autora z dna studni przedstawiały się tak: “Widok w istocie majestatyczny i niemożliwy do przedstawienia słowy jedynie,  stanowią te stosy skał, na których widz stoi, długie, białe wstęgi wody spadającej południowym krańcem, zamykające się wokół czarne urwiska, obramowane krzewami”. Z owych stosów, po innej linie, po około godzinie oczekiwania w kolejce przedostajemy się do okna prowadzącego do jaskini Long Churn i - dalej - na powierzchnię. Tym razem zacytujmy opis z materiałow kongresowych: "Zaraz po zsunięciu się pochylnią biegnącą z powierzchni, trafiamy do jeziora po pas. (...) Dalej znajdują się dwa niezwykle rozrywkowe jeziorka (drugie o głębokości ok. 2 m)".
@@ Linia 20: / Linia 21: @@
 Daje to pewne wyobrażenie o brytyjskiej idei rozrywki w jaskiniach. [Pierwsze rozrywkowe jeziorko pokonałam suchą stopą i, zachęcona sukcesem oraz przykładem Mateusza, do przejścia drugiego zabrałam się z ogromnym entuzjazmem i, niestety, nieco mniejszym zaangażowaniem technicznym. Branie przykładu z osoby wyższej o dobre 25 centymetrów zaowocowało okazją do przetestowania rozrywkowości jeziorka. Wynik testu (dla zachowania poprawności naukowej przeprowadzonego dwukrotnie): jeziorko w istocie było rozrywkowe, jednak ciężko powiedzieć, czy głównie ze wględu na  zjeżdżalnię, idealna dla fok, czy raczej głośne "chlup!" wydawane przez obiekt zanurzający się z głową w wodzie. Późniejsze spacery w wodzie po pas, czy przejście w górę dwóch wodospadów były miłym uzupełnieniem kąpieli i doskonale wpasowywały się w slogan reklamujący brytyjskie jaskinie - “SPA and Wellness”.] Dotarliśmy do najwyżej położonego otworu,  Upper Long Churn i wyszliśmy na powierzchnię, żeby nacieszyć się słońcem, zapachem wrzosowiska i cichym pobekiwaniem owiec. Następnie - uznawszy, że bez sensu jest poruszać się w kombinezonach jaskiniowych po powierzchni w takim upale - zanurzyliśmy się w jaskini ponownie i przebyliśmy pod ziemią z biegiem strumienia te kilkaset metrów do otworu Lower Long Churn, położonego bliżej samochodu.
 [[Image:York2016_IrebyFell.JPG|right|thumb|200px|Ireby Fell Caverns - typowa, sucha jaskinia angielska]]
 '''Ireby Fell Caverns''' - Jedna z jaskiń stosunkowo rzadko odwiedzanych przez uczestników EuroSpeleo. Ten dziwny brak popularności łatwiej było zrozumieć po usłyszeniu pełnego zgrozy i obrzydzenia okrzyku grotołaza z Irlandii: "Co?!? Trzeba tam iść przez wrzosowiska niemal milę?!?". Odważyliśmy się jednak podjąć to wyzwanie i pełni zapału wyruszyliśmy w drogę do otworu. Jaskinia miała być sucha, przyjemna i przestronna, z jednym odcinkiem wymagającym czołgania się przez wilgotny korytarz i Problematycznym Miejscem, w którym groziło mocniejsze zanurzenie się. Miała. Ale kiedy nie-tak-całkiem mokrzy dotarliśmy do syfonu, postanowiliśmy, jednak, sprawdzić, jak wygląda "długie i łatwe czołganie" w chodniku przekopanym nad syfonem. Po jakimś kwadransie (oni to naprawdę wykopali!) czołgania dotarliśmy do końca chodnika, gdzie czekała na nas lina, prowadząca, oczywiście, do wody, sięgającej połowie z nas mocno powyżej pasa. Ale było warto - kilka minut później mogliśmy podziwiać przepiękne, niemal idealnie przezroczyste makarony.
 [[Image:York2016_Roboty.JPG|left|thumb|200px|Roboty stabilizujące w Ireby Fell]]
 '''Rowten Pot''' - Do tej jaskini poszedłem z Erin, przyjaciółką z Chin, i z jej koleżanką, Imo. Jest to obszerna, 72-metrowej głębokości, skomplikowana morfologicznie studnia. Na powierzchnię można wyjść albo drogą zjazdu, albo przez jeden z innych otworów systemu Kingsdale - o ile tylko jest się skłonnym przenurkować swobodnie trzy syfony (kongresowy przewodnik odradzał ten wariant osobom o słabych nerwach). W każdym razie, zjazd studnią jest bardzo dobrze poprowadzony i mimo sąsiedztwa oszałamiających wodospadów, w zasadzie pozostaje się suchym. Wycieczka skończyła się szybciej, niż było to zaplanowane, gdyż - w pewnym skrócie - po drodze znaleźlismy rolkę stop i zgubiliśmy Imo.
@@ Linia 53: / Linia 56: @@
 '''Congress Guide''' - Organizatorzy konferencji wykonali tytaniczną pracę, przygotowując książeczkę z kompletem informacji o wszystkich atrakcjach, z których można było korzystać. Znaczną część zajmowały opisy wycieczek możliwych do zrealizowania w okolicznych jaskiniach. Przy każdym opisie znalazła się czytelna informacja o przewodnikowym czasie, trudnościach linowych, trudnościach nieliniowych oraz zagrożeniu zatopieniem. Jestem pewien, że większość uczestników zachowa tę książeczkę, na wypadek, gdyby kiedyś jeszcze mieli wpaść do Yorkshire.
 [[Image:York2016_Wycieczka_Geologiczna.jpg|right|thumb|400px|Na wycieczce geologicznej]]
 '''Exploring the Limestone Landscapes of the Three Peaks and Malham''' - Bezpłatnie dostępne na konferencji wprowadzenie do geologii regionu, z elementami krajoznawczymi i historycznymi. Po kilku stronach wstępu, autor przechodzi do zasadniczej treści, którą są ... opisy dwóch pętli dla zmotoryzowanych (z wariantami rowerowymi), a następnie kilku wycieczek rowerowych oraz kilku pętli dla pieszych. Każda z tras zawiera obszerny komentarz, sugerujący gdzie należy się zatrzymać, aby poprzez obserwację moren, układów cieków wodnych, głazów narzutowych, ścian skalnych, jaskiń, różnic w zabarwieniu trawy na pastwiskach i tym podobnych naocznie przekonać się o przebiegu ostatniego zlodowacenia i innych ciekawych zdarzeniach, które uformowały tutejsze pagórki wraz ze znajdującymi się pod nimi jaskinami. Czy komuś wiadomo o takim przewodniku po Jurze?
@@ Linia 81: / Linia 85: @@
 '''Drogi''' - Jak wiadomo, dla własnego bezpieczeństwa należy ciągle pozostawać po tej nieprawidłowej stronie drogi. Na początku próbowałem się przekonać, że to przecież wszystko jedno, że to tylko inny punkt widzenia, inna kultura. Nie udało się. To jest po prostu zła strona. Najgorsze są ronda. Brytyjczycy uwielbiają ronda. Dobre rondo musi mieć dwa lub trzy pasy; jeśli ma tylko jeden, to poziom trudności podnosi się umieszczając dwa lub trzy jednopasmowe ronda pod rząd. Świateł używa się dopiero, jeśli zrobi się naprawdę ciemno. Zatrąbiono na nas tylko raz.
 [[Image:York2016_Private.JPG|left|thumb|400px|TPN to jeszcze nic!]]
 '''Parkowanie''' - Cała Anglia cierpi na brak miejsc parkingowych. Chyba tylko na miejscu konferencji parkowaliśmy ze spokojem. Wszędzie indziej opłaty, groźby, prośby, zakazy, ograniczenia. Przy dojazdach do niektórych jaskiń uprzejma informacja, że opłatę za parkowanie należy uiścić w pobliskim domostwie (dodatkowo do opłaty w wysokości 1-2 funtów za możliwość skorzystania z prywatnej ścieżki do jaskini). Nawet na stacjach benzynowych na autostradzie można parkować po 2 - 3 godziny, potem naliczana jest solidna opłata.
 [[Image:York2016_03_fisze.jpg|right|thumb|200px|Porcje w Ingleton]]
 '''Jedzienie''' - W Ingleton dwie restauracje indyjskie, doskonały fish & chips, jeszcze kilka innych lokalnych i świeżo zamknięta Tavernetta. W Settle dwie indyjskie, kilka lokalnych; Kirkby Longsdale - dwie indyjskie, dwie chińskie, włoska, kilka lokalnych; w Dent Village Hindusów brak, tylko dwie lokalne. Kuchnia indyjska około 10 - 20% tańsza niż w Katowicach, a nieporównywalnie lepsza, zwłaszcza w opcji z lokalną, chudą jagnięciną. Gotowe zestawy sushi na wynos w Cambridge i na lotnisku w Luton (!!) około dwukrotnie tańsze niż w Polsce (świeży tuńczyk, łosoś, krewetki). Zalecaną przez piramidę żywienia ilość panierowanej ryby z frytkami przekroczyliśmy trzykrotnie (z uwagi na wielkość porcji). Ale chleb na śniadania, z całym szacunkiem do brytyjskich tostów, przywieźliśmy sobie do Anglii z Kochłowic.
@@ Linia 89: / Linia 95: @@
 '''Ceny''' - Noclegi OKROPNIE drogie, dotyczy również pól namiotowych (np. 50 zł od osoby za noc!). Gdyby nie możliwość kempingu w ramach konferencji w cenie 10 funtów za cały tydzień, nie wystarczyłoby nam budżetu na tak długi pobyt. Jedzenie na mieście w orientalnych restauracjach - znacznie tańsze niż u nas. Szybkie (śmieciowe) jedzenie na mieście i ze stacji benzynowych, kuchnia lokalna - znacznie droższe. Sklepy spożywcze - ceny niewiele wyższe. Parkowanie okropnie drogie. Wynajem samochodu (z lotniska!) raczej tańszy.
 [[Image:York2016_Ladowarki.jpg|left|thumb|400px|Namiot z prądem]]
 '''Walne Zgromadzenie Delegatów Europejskiej Federacji Speleologii''' - Udało mi się nie zasnąć. Przyjęliśmy Gruzję. Hiszpańska federacja zbankrutowała, ale założyli nową, która kupiła na aukcji u syndyka prawie wszystko od tej poprzedniej (poza nieruchomościami); w każdym razie chwilowo są bez prawa głosu.
@@ Linia 94: / Linia 101: @@
 '''Spotkanie Mierniczych i Sztuczki w Kartowaniu Bez Papieru''' - Od lat nic się nie zmienia. Wszyscy albo męczą się z rysowaniem planów w Therionie, albo męczą się w programach graficznych (np. Inkscape). Jeśli chodzi o kartowanie bez papieru, to mam wrażenie, że jesteśmy w światowej czołówce. Nikt nie pokazał bardziej dokładnego rysunku z palmtopa niż dzieła produkcji Jacka Szczygła.
 [[Image:York2016_Zawody.jpg|right|thumb|200px|Zawody w technikach linowych]]
 '''Zawody w technikach linowych''' - Nie jestem fanem takich zabaw, ale chyba udzielił mi się olimpijski nastrój i wystartowałem w konkurencji na 75 m oraz w torze przeszkód. W wychodzeniu uzyskałem podobno niezły czas 3 minuty z czymś, zaś ten drugi start był z gruntu rzeczy symboliczny - używanie rolki Simple i shunta samo z siebie pozostawiało mnie w tyle za sprinterami na samym Stopie.
+<div style="clear:both;"></div>
 [[Image:York2016_LongChurn.JPG|left|thumb|400px|Po wyjściu przez Long Churn]]

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 '''Death's Head Pot''' - Opis mówił o 64-metrowej studni, z dna której miał prowadzić orusztowany, 10-metrowy szyb, którym można dotrzeć do ciągów prowadzących do połączenia Lost Johns' Master Cave. To podobno bardzo trudny trawers, założyliśmy więc, że zjeżdżamy tylko na dno zobaczyć ten "orusztowany szyb" i wychodzimy. Ot, taka trochę płytsza Marmurka. Okazało się, że jednak coś-niecoś znamy ten angielski i naprawdę chodziło o szyb, a nie o "studnię". Co gorsza, naprawdę chodziło o rusztowanie. Czuję się zainspirowany. Z całą pewnością należałoby rozpocząć takie szeroko zakrojone prace w Gamssteigschacht na Göllu!
-[[Image:York2016_Alum.JPG|right|thumb|400px|Alum Pot]]
+[[Image:York2016_Alum.JPG|right|thumb|200px|Alum Pot]]
 '''Alum Pot / Long Churn''' - Relację z wizyty w Alum Pot najlepiej zacząć od przytoczenia klasyka. "Ilustrowany przewodnik po ciekawostkach Craven z wprowadzeniem geologicznym" z roku 1850 powiada: “to przerażająca otchłań, mierząca u góry jakieś sto osiemdziesiąt na sześćdziesiąt stóp. Jako że teren wokół przepaści przypomina głęboki lej, została ona otoczona murem, żeby nie wpadało tam bydło; niezwykle niebezpiecznym, o ile w ogóle możliwym, jest zbliżanie się do krawędzi na odległość, która pozwoliłaby na zajrzenie na samo dno jaskini, dwieście pięćdziesiąt stóp niżej; jednakże to, co bezpiecznie można zobaczyć, i tak wystarcza na wprawienie widza w podziw i lęk niemal nabożny.”. Wrażenia autora z dna studni przedstawiały się tak: “Widok w istocie majestatyczny i niemożliwy do przedstawienia słowy jedynie,  stanowią te stosy skał, na których widz stoi, długie, białe wstęgi wody spadającej południowym krańcem, zamykające się wokół czarne urwiska, obramowane krzewami”. Z owych stosów, po innej linie, po około godzinie oczekiwania w kolejce przedostajemy się do okna prowadzącego do jaskini Long Churn i - dalej - na powierzchnię. Tym razem zacytujmy opis z materiałow kongresowych: "Zaraz po zsunięciu się pochylnią biegnącą z powierzchni, trafiamy do jeziora po pas. (...) Dalej znajdują się dwa niezwykle rozrywkowe jeziorka (drugie o głębokości ok. 2 m)".
 [[Image:York2016_Alum2.JPG|left|thumb|200px|Alum Pot]]
@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 [[Image:York2016_IrebyFell.JPG|right|thumb|200px|Ireby Fell Caverns - typowa, sucha jaskinia angielska]]
 '''Ireby Fell Caverns''' - Jedna z jaskiń stosunkowo rzadko odwiedzanych przez uczestników EuroSpeleo. Ten dziwny brak popularności łatwiej było zrozumieć po usłyszeniu pełnego zgrozy i obrzydzenia okrzyku grotołaza z Irlandii: "Co?!? Trzeba tam iść przez wrzosowiska niemal milę?!?". Odważyliśmy się jednak podjąć to wyzwanie i pełni zapału wyruszyliśmy w drogę do otworu. Jaskinia miała być sucha, przyjemna i przestronna, z jednym odcinkiem wymagającym czołgania się przez wilgotny korytarz i Problematycznym Miejscem, w którym groziło mocniejsze zanurzenie się. Miała. Ale kiedy nie-tak-całkiem mokrzy dotarliśmy do syfonu, postanowiliśmy, jednak, sprawdzić, jak wygląda "długie i łatwe czołganie" w chodniku przekopanym nad syfonem. Po jakimś kwadransie (oni to naprawdę wykopali!) czołgania dotarliśmy do końca chodnika, gdzie czekała na nas lina, prowadząca, oczywiście, do wody, sięgającej połowie z nas mocno powyżej pasa. Ale było warto - kilka minut później mogliśmy podziwiać przepiękne, niemal idealnie przezroczyste makarony.
-[[Image:York2016_Roboty.JPG|left|thumb|400px|Roboty stabilizujące w Ireby Fell]]
+[[Image:York2016_Roboty.JPG|left|thumb|200px|Roboty stabilizujące w Ireby Fell]]
 '''Rowten Pot''' - Do tej jaskini poszedłem z Erin, przyjaciółką z Chin, i z jej koleżanką, Imo. Jest to obszerna, 72-metrowej głębokości, skomplikowana morfologicznie studnia. Na powierzchnię można wyjść albo drogą zjazdu, albo przez jeden z innych otworów systemu Kingsdale - o ile tylko jest się skłonnym przenurkować swobodnie trzy syfony (kongresowy przewodnik odradzał ten wariant osobom o słabych nerwach). W każdym razie, zjazd studnią jest bardzo dobrze poprowadzony i mimo sąsiedztwa oszałamiających wodospadów, w zasadzie pozostaje się suchym. Wycieczka skończyła się szybciej, niż było to zaplanowane, gdyż - w pewnym skrócie - po drodze znaleźlismy rolkę stop i zgubiliśmy Imo.
@@ Linia 44: / Linia 44: @@
 '''Kingston-upon-Hull''' - Miasto położone u ujścia rzeki Humber. Założone w późnym XII w. przez mnichów z Meaux, którzy potrzebowali portu do eksportu wełny z ich dóbr. Tu zaobserwowaliśmy najwięcej Polaków; niestety kultura naszych rodaków, przesiadujących po zmroku z piwem na murkach pozostawiała nieco do życzenia, a  nawet wywoływała lekkie poczucia zagrożenia. Kuchnia Restaurant, Pasibrzuch Take-away, Pasikonik, Nasza Biedronka, Żabka, Stokrotka, Delikatesy Centrum, Kabanos, Polish Produkts, Rzeźnik "Boczek", Polska Żywność Fresh Butcher - to wszystko nazwy zarejestrowane jednego tylko popołudnia. Możliwe, że to wcale nie Hindusi i Syryjczycy przyczynili się do decyzji Anglików o wyjściu z Unii.
-[[Image:York2016_Dent.jpg|right|thumb|200px|Dent Village]]
+[[Image:York2016_Dent.JPG|right|thumb|200px|Dent Village]]
 '''Dent Village''' - Urocza wioska nieopodal bazy konferencji. Obecnie liczy 785 mieszkańców. Kościół wzniesiono w XII w. W latach świetności funkcjonowało pięć oberży, obecnie pozostały Gospoda "Słońce" (funkcjonuje już ponad 300 lat) oraz "Święty Jerzy i Smok" (założona w XVIII w.). Jedną z atrakcji turystycznych wioski jest bruk. W trosce o dostępność zabytku dla wszystkich zainteresowanych, władze nakazały parkowanie jedynie w wyznaczonych, wyasfaltowanych miejsach.

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 == Jaskinie ==
-[[Image:York2016_EaseGill.jpg|left|thumb|400px|W Ease Gill]]
+[[Image:York2016_EaseGill.JPG|left|thumb|400px|W Ease Gill]]
 '''Ease Gill''' - 14 otworów, 66 km długości. To była nasza pierwsza angielska jaskinia. Odbyliśmy krótką, czterogodzinną przebieżkę z lokalnym przewodnikiem, dwoma Anglikami i jednym Australijczykiem, wchodząc i wychodząc przez otwór Lancaster Hole. W brutalny sposób zapoznaliśmy się też z angielską skalą wilgotności jaskiń. Przed wycieczką Paul - przewodnik - poinformował nas, że w jaskini jest co prawda trochę "drippy" (dosłownie: kapie), ale pianki absolutnie nie będą przydatne. W praktyce, byliśmy konkretnie przemoczeni już po zjeździe 34-metrową studnią wlotową, a w połowie drogi nagle znaleźliśmy się w wodzie po pachy. Zapoznaliśmy się również z tradycyjnie brytyjskim podejściem do jaskiniowania, czyli - skoro i dziad, i pradziad mógł skakać do tego bajora, to  poręczowanie jest z pewnością fanaberią. Co z tego, że błoto i przepaść, phi. Po wyjściu z jaskini doceniliśmy kolejną brytyjską tradycję, czyli bazy klubów znajdujące się na terenach jaskiniowych. Prawdopodobnie wizja gorącego prysznica i jeszcze bardziej gorącej herbaty, dostępnych chwilę po wyjściu z jaskini, mocno wpływa na postrzeganie stopnia mokrości jaskiń.