Relacje:Setsaa 2012 - Historia wersji

Admin o 12:59, 17 sie 2012

2012-08-17T12:59:19Z

Admin o 15:49, 14 sie 2012

2012-08-14T15:49:21Z

Admin o 15:44, 14 sie 2012

2012-08-14T15:44:58Z

Admin o 15:44, 14 sie 2012

2012-08-14T15:44:16Z

Admin o 15:43, 14 sie 2012

2012-08-14T15:43:34Z

Admin o 15:42, 14 sie 2012

2012-08-14T15:42:40Z

Admin o 15:40, 14 sie 2012

2012-08-14T15:40:52Z

Podgląd zmian

Admin o 15:36, 14 sie 2012

2012-08-14T15:36:19Z

Admin: Nowa strona: Gazety mówią: niezwykle zimno tego lata! Popołudniowe zgromadzenie w Setså [[Grafika:S...

2012-08-14T15:35:23Z

Nowa strona

← poprzednia wersja		Wersja z 12:59, 17 sie 2012
Linia 25:		Linia 25:
	Na wieczornej odprawie, po wstepnym slowie prezesa, zostalismy oficjalnie przywitani jako jedyni goscie z Polski i publicznie pochwaleni za noszenie elementow toalety. Faktem jest, ze wedlug skandynawskich standardow, na spotkanie przyjechalismy z dosyc daleka. To nie to co Szwedzka para Erik i Lina - rzut beretem, 580 km, albo Fin Kimmo - 1000 km, "chwile sie jedzie, no ale to w koncu najblizsze powazne jaskinie w okolicy".		Na wieczornej odprawie, po wstepnym slowie prezesa, zostalismy oficjalnie przywitani jako jedyni goscie z Polski i publicznie pochwaleni za noszenie elementow toalety. Faktem jest, ze wedlug skandynawskich standardow, na spotkanie przyjechalismy z dosyc daleka. To nie to co Szwedzka para Erik i Lina - rzut beretem, 580 km, albo Fin Kimmo - 1000 km, "chwile sie jedzie, no ale to w koncu najblizsze powazne jaskinie w okolicy".

−	[[Grafika:Setsaa_Pic1.jpg\|300px\|thumb\|left\|Przed ~~Bjorndalsholą~~ (fot. P. Blomqvist)]]	+	[[Grafika:Setsaa_Pic1.jpg\|300px\|thumb\|left\|Przed Kristiholą (fot. P. Blomqvist)]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 {{wyjazd|Norwegia - Nordland - Norwesko-Szwedzki oboz jaskiniowy oraz wedrowki|
-RKG: Ola i <u>Mateusz Golicz</u>; Svein Grundstrøm, Anders Westlund, Narve Ringset (nowi koledzy z Norwegii), Erik Pott, Linda Lindström, Tommy Nilsson, Peter Blomqvist, Kalle Grönvik (Szwecja), Kimmo Suomalainen (Finlandia), Mark Dougherty z synem Bastianem (poddani krolowej Elzbiety, mieszkajacy we Szwecji), Heidi (pies, a dokladniej suka); oraz inni - razem 32 grotolazow z 6 panstw.|23 07 - 07 08 2012}}
+RKG: Ola i <u>Mateusz Golicz</u>; Svein Grundstrøm, Anders Westlund, Narve Ringset (nowi koledzy z Norwegii), Erik Pott, Lina Linden, Tommy Nilsson, Peter Blomqvist, Kalle Grönvik (Szwecja), Kimmo Suomalainen (Finlandia), Mark Dougherty z synem Bastianem (poddani krolowej Elzbiety, mieszkajacy we Szwecji), Heidi (pies, a dokladniej suka); oraz inni - razem 32 grotolazow z 6 panstw.|23 07 - 07 08 2012}}
@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 Udalismy sie z Andersem i Sveinem na inspekcje kluczowej kwestii - gdzie postawic toalete. Poza standardowym "nie za blisko nie za daleko", kryteriami byly: miekka ziemia i brak drzew. Norwedzy wykopali dol i... w godzine postawili pelnowymiarowy, solidnie zadaszony, podwojny wychodek z drewnianych czesci do samodzielnego montazu. Cos jak Ikea. Przez wiekszosc czasu bylo to najbardziej suche miejsce na kempie.
-Na wieczornej odprawie, po wstepnym slowie prezesa, zostalismy oficjalnie przywitani jako jedyni goscie z Polski i publicznie pochwaleni za noszenie elementow toalety. Faktem jest, ze wedlug skandynawskich standardow, na spotkanie przyjechalismy z dosyc daleka. To nie to co Szwedzka para Erik i Linda - rzut beretem, 580 km, albo Fin Kimmo - 1000 km, "chwile sie jedzie, no ale to w koncu najblizsze powazne jaskinie w okolicy".
+Na wieczornej odprawie, po wstepnym slowie prezesa, zostalismy oficjalnie przywitani jako jedyni goscie z Polski i publicznie pochwaleni za noszenie elementow toalety. Faktem jest, ze wedlug skandynawskich standardow, na spotkanie przyjechalismy z dosyc daleka. To nie to co Szwedzka para Erik i Lina - rzut beretem, 580 km, albo Fin Kimmo - 1000 km, "chwile sie jedzie, no ale to w koncu najblizsze powazne jaskinie w okolicy".
 [[Grafika:Setsaa_Pic1.jpg|300px|thumb|left|Przed Bjorndalsholą (fot. P. Blomqvist)]]
@@ Linia 38: / Linia 38: @@
 [[Grafika:Setsaa_Pic2.jpg|300px|thumb|right|Przyjaźń Polsko-Szwedzka (fot. P. Blomqvist)]]
-Nastepnego dnia wybralismy sie do niedalekiej Bjorndalsholi, razem z Erikiem, Linda, Tommym, Markiem i Bastianem. Na jedyna przewidziana do pokonania studnie, Mark, jako dumny Anglik wzial ze soba drabine. Jaskinia byla ponownie "mokra", a w 10-metrowej studni szalal wodospad. Na szczescie zdazylismy przed Markiem i zjechalismy na linie. Pod studnia Erik, Mark i Bastian zawrocili (chcieli zdazyc na odbywajace sie po poludniu cwiczenia ratownicze), zas my z Linda i Tommym poczolgalismy sie w wodzie ciasnymi korytarzami w strone syfonu. W jaskini tej na uwage zaslugiwalo fantazyjne uwarstwienie marmuru oraz marmurowe meandry. Co ciekawe, oferuje ona mozliwosc trawersu, choc wymaga to wczesniejszego przygotowania liny w studni, ktora sie wychodzi. Wycieczka do syfonu i z powrotem zajela nam ok. 2 godzin. Z otworu wypadlismy wprost na ekipe cwiczaca ratownictwo. Grzecznie podziekowalismy za propozycje udzialu (bariera jezykowa) i udalismy sie zamiast tego sami do dwoch malych jaskiniek poleconych przez Kimmo. Tym sposobem ominela nas wizyta lokalnej prasy, ktora z cwiczen ratunkowych zrobila krotki fotoreportaz.
+Nastepnego dnia wybralismy sie do niedalekiej Bjorndalsholi, razem z Erikiem, Lina, Tommym, Markiem i Bastianem. Na jedyna przewidziana do pokonania studnie, Mark, jako dumny Anglik wzial ze soba drabine. Jaskinia byla ponownie "mokra", a w 10-metrowej studni szalal wodospad. Na szczescie zdazylismy przed Markiem i zjechalismy na linie. Pod studnia Erik, Mark i Bastian zawrocili (chcieli zdazyc na odbywajace sie po poludniu cwiczenia ratownicze), zas my z Liną i Tommym poczolgalismy sie w wodzie ciasnymi korytarzami w strone syfonu. W jaskini tej na uwage zaslugiwalo fantazyjne uwarstwienie marmuru oraz marmurowe meandry. Co ciekawe, oferuje ona mozliwosc trawersu, choc wymaga to wczesniejszego przygotowania liny w studni, ktora sie wychodzi. Wycieczka do syfonu i z powrotem zajela nam ok. 2 godzin. Z otworu wypadlismy wprost na ekipe cwiczaca ratownictwo. Grzecznie podziekowalismy za propozycje udzialu (bariera jezykowa) i udalismy sie zamiast tego sami do dwoch malych jaskiniek poleconych przez Kimmo. Tym sposobem ominela nas wizyta lokalnej prasy, ktora z cwiczen ratunkowych zrobila krotki fotoreportaz.
 [[Grafika:Setsaa_Pic3.jpg|300px|thumb|left|Ćwiczenia ratownicze (fot. P. Blomqvist)]]
@@ Linia 46: / Linia 46: @@
 Na dzien nastepny zaplanowano sprzatanie Bjorndalssjakty, tj. drugiego otworu Bjorndalsholi. Tu dygresja. Otoz do polanki, na ktorej odbywal sie oboz, docieralo sie przez teren bylego magazynu wojskowego. Tutejsze okolice miescily w czasie zimnej wojny strategiczna baze lotnicza sil Zachodu. Jest tu tez kilka cmentarzy z okresu drugiej wojny swiatowej - niemiecki, brytyjski ("commonwealth"), jugoslawianski. Groby radzieckie zostaly jednak przeniesione gdzies indziej, aby  Sowieci musieli postarac sie o preteksty dla obecnosci swoich szpiegow bardziej wyrafinowane niz zapalanie zniczy. Obecnie, stare, zamaskowane (zadarnione) baraki zostaly wynajete miejscowym, ktorzy, wyglada na to, trzymaja w nich... z grubsza zlom. To Norwegia, ktorej nie znalismy. Wraki, walajace sie silniki, stary autobus zamieniony w magazyn gratow. W kazdym razie, jeden z miejscowych postanowil pozbyc sie czesci swojej "kolekcji", wrzucajac ja do Bjorndalssjakty. Sprawca zostal ukarany mandatem, ale smieci pozostaly.
-My uchylilismy sie od spolecznych obowiazkow, zaproszeni przez Szwedow z ktorymi sie trzymalismy na wycieczke do Kvandalsholi. Pojechalismy tam z Linda i Tommym - Erik i pies Heidi zostali pomoc przy odsmiecaniu. Akcja wymagala nieco przygotowan - w aktywnej Kvandalsholi mielismy sie spodziewac kilku malych prozkow, w tym takich ze zjazdami do jeziorek. Musielismy pozyczyc troche sprzetu od Marka.
+My uchylilismy sie od spolecznych obowiazkow, zaproszeni przez Szwedow z ktorymi sie trzymalismy na wycieczke do Kvandalsholi. Pojechalismy tam z Liną i Tommym - Erik i pies Heidi zostali pomoc przy odsmiecaniu. Akcja wymagala nieco przygotowan - w aktywnej Kvandalsholi mielismy sie spodziewac kilku malych prozkow, w tym takich ze zjazdami do jeziorek. Musielismy pozyczyc troche sprzetu od Marka.
 [[Grafika:Setsaa_Pic5.jpg|300px|thumb|right|Odśmiecanie Bjorndalssjakty (fot. P. Blomqvist)]]
@@ Linia 54: / Linia 54: @@
 Tymczasem z Bjorndalssjakty metodycznie wyciagnieto samochod. Silnik, skrzynia biegow, fotele, kola. Brakowalo tylko ramy. Hipotetyczny koszt tej operacji zostal okreslony na z pewnoscia wyzszy niz kwota mandatu dla smiecacego.
-We wtorek ponownie trzymalismy sie ze Szwedami Linda i Erikiem, ktorym najwyrazniej nasze towarzystwo odpowiadalo. Nam tez dobrze sie z nimi chodzilo; pewnie mialo to zwiazek z niewielka roznica wieku miedzy nami. Zdecydowana wiekszosc uczestnikow zjazdu byla bowiem przynajmniej o pol pokolenia starsza od naszej czworki. Wraz z psem Heidi udalismy sie do Svarthammerholi, w ktorej znajduje sie najwieksza sala jaskiniowa Skandynawii. Sala robi wrazenie, choc dysponujac raptem czterema marnymi swiatelkami trudno jest uswiadomic sobie jej ogrom. Czesc spagu pokrywa lodowiec, pod ktory mozna wejsc, docierajac nastepnie ciagle dosyc obszernym korytarzem do syfonu koncowego.  Po zwiedzeniu sali, drugim otworem udalismy sie nastepnie do otworu trzeciego (dziurka w srodku skalnej sciany, z rzekomo wspanialym widokiem na doline, ktory zaslonila nam mgla) oraz do galerii z heliktytami (malutkie i delikatne cudenka, strzezone przez troche techniczny przelaz). Ta sucha jaskinia nie byla tak kolorowa jak poprzednio przez nas odwiedzone, ale jej "atrakcje" byly zdecydowanie warte obejrzenia.
+We wtorek ponownie trzymalismy sie ze Szwedami Liną i Erikiem, ktorym najwyrazniej nasze towarzystwo odpowiadalo. Nam tez dobrze sie z nimi chodzilo; pewnie mialo to zwiazek z niewielka roznica wieku miedzy nami. Zdecydowana wiekszosc uczestnikow zjazdu byla bowiem przynajmniej o pol pokolenia starsza od naszej czworki. Wraz z psem Heidi udalismy sie do Svarthammerholi, w ktorej znajduje sie najwieksza sala jaskiniowa Skandynawii. Sala robi wrazenie, choc dysponujac raptem czterema marnymi swiatelkami trudno jest uswiadomic sobie jej ogrom. Czesc spagu pokrywa lodowiec, pod ktory mozna wejsc, docierajac nastepnie ciagle dosyc obszernym korytarzem do syfonu koncowego.  Po zwiedzeniu sali, drugim otworem udalismy sie nastepnie do otworu trzeciego (dziurka w srodku skalnej sciany, z rzekomo wspanialym widokiem na doline, ktory zaslonila nam mgla) oraz do galerii z heliktytami (malutkie i delikatne cudenka, strzezone przez troche techniczny przelaz). Ta sucha jaskinia nie byla tak kolorowa jak poprzednio przez nas odwiedzone, ale jej "atrakcje" byly zdecydowanie warte obejrzenia.
 [[Grafika:Setsaa_Pic6.jpg|300px|thumb|left|I znowu deszcz... (fot. P. Blomqvist)]]

← poprzednia wersja		Wersja z 15:44, 14 sie 2012
Linia 96:		Linia 96:
	Mimo deszczowej aury i mimo to, ze wbrew planom nie przewspinalismy ani jednego wyciagu, jestesmy z wyjazdu bardzo zadowoleni. Szczegolnie podczas jaskiniowej czesci poznalismy kilku ciekawych ludzi, z ktorymi milo spedzilismy czas (dzieki!) i ktorych mamy nadzieje jeszcze nieraz spotkac. Nasza spokojna i niespieszna wycieczka po obozie w Setså pozwolila zas nam zregenerowac sie psychicznie i z optymizmem planowac kolejne wyjazdy.		Mimo deszczowej aury i mimo to, ze wbrew planom nie przewspinalismy ani jednego wyciagu, jestesmy z wyjazdu bardzo zadowoleni. Szczegolnie podczas jaskiniowej czesci poznalismy kilku ciekawych ludzi, z ktorymi milo spedzilismy czas (dzieki!) i ktorych mamy nadzieje jeszcze nieraz spotkac. Nasza spokojna i niespieszna wycieczka po obozie w Setså pozwolila zas nam zregenerowac sie psychicznie i z optymizmem planowac kolejne wyjazdy.

−	''Większość zdjęć została zamieszczona w artykule dzięki uprzejmości Petera Blomqvista ze Szwecji. Więcej w jego galerii: ~~http://foto.bionio.se /~~ http://users.grevture.com/~bionio/foto/2012/20120727-0801_grottesamling/index.html''	+	''Większość zdjęć została zamieszczona w artykule dzięki uprzejmości Petera Blomqvista ze Szwecji. Więcej w jego galerii: http://users.grevture.com/~bionio/foto/2012/20120727-0801_grottesamling/index.html oraz na stronie http://foto.bionio.se''

@@ Linia 45: / Linia 45: @@
 Na dzien nastepny zaplanowano sprzatanie Bjorndalssjakty, tj. drugiego otworu Bjorndalsholi. Tu dygresja. Otoz do polanki, na ktorej odbywal sie oboz, docieralo sie przez teren bylego magazynu wojskowego. Tutejsze okolice miescily w czasie zimnej wojny strategiczna baze lotnicza sil Zachodu. Jest tu tez kilka cmentarzy z okresu drugiej wojny swiatowej - niemiecki, brytyjski ("commonwealth"), jugoslawianski. Groby radzieckie zostaly jednak przeniesione gdzies indziej, aby  Sowieci musieli postarac sie o preteksty dla obecnosci swoich szpiegow bardziej wyrafinowane niz zapalanie zniczy. Obecnie, stare, zamaskowane (zadarnione) baraki zostaly wynajete miejscowym, ktorzy, wyglada na to, trzymaja w nich... z grubsza zlom. To Norwegia, ktorej nie znalismy. Wraki, walajace sie silniki, stary autobus zamieniony w magazyn gratow. W kazdym razie, jeden z miejscowych postanowil pozbyc sie czesci swojej "kolekcji", wrzucajac ja do Bjorndalssjakty. Sprawca zostal ukarany mandatem, ale smieci pozostaly.
 [[Grafika:Setsaa_Pic5.jpg|300px|thumb|right|Odśmiecanie Bjorndalssjakty (fot. P. Blomqvist)]]
 Poreczowalem ja i Tommy, ktory znal jaskinie. Bylismy bardzo bojowo nastawieni, dzialalismy rownolegle, strategicznie, taktycznie i w ogole bardzo sprawnie, bo miala to byc przeciez powazna i dluga akcja. Nawet Tommy zostal wiec nieco zaskoczony syfonem koncowym. Dzieki "sprezowi" mielismy dobry czas. Poszlismy jeszcze obejrzec boczny ciag, pod prad intensywnego wodospadu. Jaskinia bardzo sie nam podobala, bedac znowu nieco "inna" - tym razem specyficzne byly marmurowe misy, momentami bardzo glebokie. Akcja trwala lacznie okolo 3 godzin.
 Tymczasem z Bjorndalssjakty metodycznie wyciagnieto samochod. Silnik, skrzynia biegow, fotele, kola. Brakowalo tylko ramy. Hipotetyczny koszt tej operacji zostal okreslony na z pewnoscia wyzszy niz kwota mandatu dla smiecacego.
 We wtorek ponownie trzymalismy sie ze Szwedami Linda i Erikiem, ktorym najwyrazniej nasze towarzystwo odpowiadalo. Nam tez dobrze sie z nimi chodzilo; pewnie mialo to zwiazek z niewielka roznica wieku miedzy nami. Zdecydowana wiekszosc uczestnikow zjazdu byla bowiem przynajmniej o pol pokolenia starsza od naszej czworki. Wraz z psem Heidi udalismy sie do Svarthammerholi, w ktorej znajduje sie najwieksza sala jaskiniowa Skandynawii. Sala robi wrazenie, choc dysponujac raptem czterema marnymi swiatelkami trudno jest uswiadomic sobie jej ogrom. Czesc spagu pokrywa lodowiec, pod ktory mozna wejsc, docierajac nastepnie ciagle dosyc obszernym korytarzem do syfonu koncowego.  Po zwiedzeniu sali, drugim otworem udalismy sie nastepnie do otworu trzeciego (dziurka w srodku skalnej sciany, z rzekomo wspanialym widokiem na doline, ktory zaslonila nam mgla) oraz do galerii z heliktytami (malutkie i delikatne cudenka, strzezone przez troche techniczny przelaz). Ta sucha jaskinia nie byla tak kolorowa jak poprzednio przez nas odwiedzone, ale jej "atrakcje" byly zdecydowanie warte obejrzenia.
 Byl to juz czwarty dzien grotolazenia. Kolejny, w ktorym padalo i kolejny, w ktorym musialem ubrac na siebie mokra pianke. Ola jakims cudem wygrzebala do Svarthammerholi ostatnie suche ciuchy. Towarzysko na obozie bylo bardzo milo. Zabralismy kilka egzemplarzy "Polish Caving", co dalo nam okazje do poopowiadania gospodarzom jak jest "u nas". Niektorzy z nich zreszta w Polsce byli. Doskwierala nam juz jednak powoli wilgoc. Nawet Norwedzy przyznali, ze pogoda jest slaba - lokalna gazeta pisala o rekordowo niskich temperaturach. Swoje robila tez obecnosc komarow. Finowie przekonywali nas wprawdzie, ze "duzo komarow" to dopiero wtedy, kiedy nie da sie otworzyc ust, ale nasze swedzace bable mowily nam co innego.
@@ Linia 63: / Linia 63: @@
 Oboz mial sie tak czy siak ku koncowi. Nieoczekiwanie zakonczyl sie rozwazany przez nas problem dotyczacy tego, kto rozmontuje wychodek, skoro nawet do jego montowania nie bylo wielu ochotnikow. Toaleta zostala po prostu... oblana benzyna i podpalona tak jak stala. Genialne. Po zakopaniu popiolow, udalismy sie na ostatnia wycieczke, ktorej przewodnikiem byl tym razem Svein (prezes). Tym razem miala to byc krotka wizyta liczna grupa (ok. 9 os.).
 [[Grafika:Setsaa_Pic7.jpg|300px|thumb|left|Wewnątrz Russågrotty]]
 Wewnatrz okazalo sie to prawda. Choc znow nie bylo zbyt kolorowo, na tym wlasnie polegalo zapowiadane piekno. Poklad marmuru, w ktorym rozwinieta byla jaskinia byl bialy, calkiem bialy. Ciekawe wrazenie - wewnatrz bylo bardzo jasno. Przez jaskinie przeplywala krystalicznie czysta rzeka. Weszlismy otworem przy wyplywie wody, nieco technicznie schodzac zapieraczka. Do rzeki nie wchodzilismy (silny nurt, brak mozliwosci przejscia obok). Przeczolgalismy sie sucho pod stropem w kierunku drugiego otworu (ponoru). Choc widzielismy swiatlo otworu, nie dalo sie do niego sucha noga bezpiecznie dojsc. Zrobilismy wiec nieco zdjec i zawrocilismy.

@@ Linia 43: / Linia 43: @@
 W kazdym razie, pierwsza z jaskinek, Musekjevegrotta, rownie dobrze moglaby znajdowac sie na Jurze. To sucha jaskinia, do przebycia wylacznie na czworakach. Na jej koncu znajduje sie blotne jeziorko, totez po ok. pol godzinie wycieczki wyszlismy dosyc brudni. To bylo nawet zgodne z planem, gdyz druga zaplanowana do odwiedzenia grota byla aktywna i mielismy sie w niej umyc. Jaskinia ta zostala odkryta niedawno i nikt, kogo pytalismy, nie znal jej nazwy. Byla to krotka i troche mokra wycieczka do srodka gory na 15 minut. Niestety przy otworze bylo troche suchego przeciskania sie, przez co plan zawiodl i ostatecznie musielismy umyc sie w przeplywajacym przez oboz strumyku.
 Na dzien nastepny zaplanowano sprzatanie Bjorndalssjakty, tj. drugiego otworu Bjorndalsholi. Tu dygresja. Otoz do polanki, na ktorej odbywal sie oboz, docieralo sie przez teren bylego magazynu wojskowego. Tutejsze okolice miescily w czasie zimnej wojny strategiczna baze lotnicza sil Zachodu. Jest tu tez kilka cmentarzy z okresu drugiej wojny swiatowej - niemiecki, brytyjski ("commonwealth"), jugoslawianski. Groby radzieckie zostaly jednak przeniesione gdzies indziej, aby  Sowieci musieli postarac sie o preteksty dla obecnosci swoich szpiegow bardziej wyrafinowane niz zapalanie zniczy. Obecnie, stare, zamaskowane (zadarnione) baraki zostaly wynajete miejscowym, ktorzy, wyglada na to, trzymaja w nich... z grubsza zlom. To Norwegia, ktorej nie znalismy. Wraki, walajace sie silniki, stary autobus zamieniony w magazyn gratow. W kazdym razie, jeden z miejscowych postanowil pozbyc sie czesci swojej "kolekcji", wrzucajac ja do Bjorndalssjakty. Sprawca zostal ukarany mandatem, ale smieci pozostaly.
-[[Grafika:Setsaa_Pic6.jpg|300px|thumb|left|I znowu deszcz... (fot. P. Blomqvist)]]
+[[Grafika:Setsaa_Pic5.jpg|300px|thumb|right|Odśmiecanie Bjorndalssjakty (fot. P. Blomqvist)]]
 My uchylilismy sie od spolecznych obowiazkow, zaproszeni przez Szwedow z ktorymi sie trzymalismy na wycieczke do Kvandalsholi. Pojechalismy tam z Linda i Tommym - Erik i pies Heidi zostali pomoc przy odsmiecaniu. Akcja wymagala nieco przygotowan - w aktywnej Kvandalsholi mielismy sie spodziewac kilku malych prozkow, w tym takich ze zjazdami do jeziorek. Musielismy pozyczyc troche sprzetu od Marka.
 Poreczowalem ja i Tommy, ktory znal jaskinie. Bylismy bardzo bojowo nastawieni, dzialalismy rownolegle, strategicznie, taktycznie i w ogole bardzo sprawnie, bo miala to byc przeciez powazna i dluga akcja. Nawet Tommy zostal wiec nieco zaskoczony syfonem koncowym. Dzieki "sprezowi" mielismy dobry czas. Poszlismy jeszcze obejrzec boczny ciag, pod prad intensywnego wodospadu. Jaskinia bardzo sie nam podobala, bedac znowu nieco "inna" - tym razem specyficzne byly marmurowe misy, momentami bardzo glebokie. Akcja trwala lacznie okolo 3 godzin.
 Tymczasem z Bjorndalssjakty metodycznie wyciagnieto samochod. Silnik, skrzynia biegow, fotele, kola. Brakowalo tylko ramy. Hipotetyczny koszt tej operacji zostal okreslony na z pewnoscia wyzszy niz kwota mandatu dla smiecacego.
 We wtorek ponownie trzymalismy sie ze Szwedami Linda i Erikiem, ktorym najwyrazniej nasze towarzystwo odpowiadalo. Nam tez dobrze sie z nimi chodzilo; pewnie mialo to zwiazek z niewielka roznica wieku miedzy nami. Zdecydowana wiekszosc uczestnikow zjazdu byla bowiem przynajmniej o pol pokolenia starsza od naszej czworki. Wraz z psem Heidi udalismy sie do Svarthammerholi, w ktorej znajduje sie najwieksza sala jaskiniowa Skandynawii. Sala robi wrazenie, choc dysponujac raptem czterema marnymi swiatelkami trudno jest uswiadomic sobie jej ogrom. Czesc spagu pokrywa lodowiec, pod ktory mozna wejsc, docierajac nastepnie ciagle dosyc obszernym korytarzem do syfonu koncowego.  Po zwiedzeniu sali, drugim otworem udalismy sie nastepnie do otworu trzeciego (dziurka w srodku skalnej sciany, z rzekomo wspanialym widokiem na doline, ktory zaslonila nam mgla) oraz do galerii z heliktytami (malutkie i delikatne cudenka, strzezone przez troche techniczny przelaz). Ta sucha jaskinia nie byla tak kolorowa jak poprzednio przez nas odwiedzone, ale jej "atrakcje" byly zdecydowanie warte obejrzenia.

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
-[[Grafika:Setsaa_Gazeta.jpg|200px|thumb|left|Gazety mówią: niezwykle zimno tego lata!]]
+[[Grafika:Setsaa_Gazeta.jpg|300px|thumb|left|Gazety mówią: niezwykle zimno tego lata!]]
 "Nie ma zlej pogody, jest co najwyzej zly ubior". Albo niewlasciwy sprzet. Biorac to pod uwage i przewidujac wszelkie ewentualnosci (wspinanie, jaskinie, trekking, canyoning, zwiedzanie i plazowanie) na tym wyjezdzie wykorzystalismy do maksimum nasze bilety lotnicze, ktore obejmowaly transport dwoch osob i razem 52 kg bagazu. Najpilniej potrzebne z tej haldy sprzetu okazaly sie gumowce.
@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 W piatek 27.07. wrocilismy promem z Moskenes do Bodø, tym razem bez wiekszych przygod. Przetransportowalismy pociagiem nasz caly sprzet do Fauske. Tam znowu skorzystalismy ze skrytek bagazowych, pozbylismy sie sprzetu wspinaczkowego i z neoprenami i kompletami osobistymi pojechalismy autobusem na miejsce spotkania - do Setså.
-[[Grafika:Setsaa_Krag.jpg|200px|thumb|right|Popołudniowe zgromadzenie w Setså]]
+[[Grafika:Setsaa_Krag.jpg|300px|thumb|right|Popołudniowe zgromadzenie w Setså]]
 Przy wysiadaniu natychmiast zostalismy rozpoznani jako grotolazi przez Andersa. Co innego tu na uboczu moglaby robic para "plecakowcow" z gumowcami. Jak sie okazalo, towarzystwo dopiero zbiera sie i jestesmy jednymi z pierwszych. Rychlo poznalismy Sveina, kierownika calego zamieszania, szefa norweskiej federacji speleo, ktory przyjechal na przystanek autobusowy przylepic drogowskazy do kempu.
@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 W obozie, po krotkiej regeneracji, zrobilismy grilla wspolnie z mieszkajacymi nieopodal nas Szwedami i umowilismy sie wstepnie co do jutra. Wieczorem znowu odbyla sie odprawa, tym razem z opowiadaniem. Ciekawy system. Odprawy odbywaly sie dwa razy dziennie. Rano kazdy informowal dokladnie co zamierza robic i z kim. Wieczorem zas kazda grupa zdawala ustna relacje z wycieczki.
-[[Grafika:Setsaa_Pic2.jpg|200px|thumb|right|Przyjaźń Polsko-Szwedzka (fot. P. Blomqvist)]]
+[[Grafika:Setsaa_Pic2.jpg|300px|thumb|right|Przyjaźń Polsko-Szwedzka (fot. P. Blomqvist)]]
 Nastepnego dnia wybralismy sie do niedalekiej Bjorndalsholi, razem z Erikiem, Linda, Tommym, Markiem i Bastianem. Na jedyna przewidziana do pokonania studnie, Mark, jako dumny Anglik wzial ze soba drabine. Jaskinia byla ponownie "mokra", a w 10-metrowej studni szalal wodospad. Na szczescie zdazylismy przed Markiem i zjechalismy na linie. Pod studnia Erik, Mark i Bastian zawrocili (chcieli zdazyc na odbywajace sie po poludniu cwiczenia ratownicze), zas my z Linda i Tommym poczolgalismy sie w wodzie ciasnymi korytarzami w strone syfonu. W jaskini tej na uwage zaslugiwalo fantazyjne uwarstwienie marmuru oraz marmurowe meandry. Co ciekawe, oferuje ona mozliwosc trawersu, choc wymaga to wczesniejszego przygotowania liny w studni, ktora sie wychodzi. Wycieczka do syfonu i z powrotem zajela nam ok. 2 godzin. Z otworu wypadlismy wprost na ekipe cwiczaca ratownictwo. Grzecznie podziekowalismy za propozycje udzialu (bariera jezykowa) i udalismy sie zamiast tego sami do dwoch malych jaskiniek poleconych przez Kimmo. Tym sposobem ominela nas wizyta lokalnej prasy, ktora z cwiczen ratunkowych zrobila krotki fotoreportaz.
-[[Grafika:Setsaa_Pic3.jpg|200px|thumb|left|Ćwiczenia ratownicze (fot. P. Blomqvist)]]
+[[Grafika:Setsaa_Pic3.jpg|300px|thumb|left|Ćwiczenia ratownicze (fot. P. Blomqvist)]]
 W kazdym razie, pierwsza z jaskinek, Musekjevegrotta, rownie dobrze moglaby znajdowac sie na Jurze. To sucha jaskinia, do przebycia wylacznie na czworakach. Na jej koncu znajduje sie blotne jeziorko, totez po ok. pol godzinie wycieczki wyszlismy dosyc brudni. To bylo nawet zgodne z planem, gdyz druga zaplanowana do odwiedzenia grota byla aktywna i mielismy sie w niej umyc. Jaskinia ta zostala odkryta niedawno i nikt, kogo pytalismy, nie znal jej nazwy. Byla to krotka i troche mokra wycieczka do srodka gory na 15 minut. Niestety przy otworze bylo troche suchego przeciskania sie, przez co plan zawiodl i ostatecznie musielismy umyc sie w przeplywajacym przez oboz strumyku.
-[[Grafika:Setsaa_Pic5.jpg|200px|thumb|right|Odśmiecanie Bjorndalssjakty (fot. P. Blomqvist)]]
+[[Grafika:Setsaa_Pic5.jpg|300px|thumb|right|Odśmiecanie Bjorndalssjakty (fot. P. Blomqvist)]]
 Na dzien nastepny zaplanowano sprzatanie Bjorndalssjakty, tj. drugiego otworu Bjorndalsholi. Tu dygresja. Otoz do polanki, na ktorej odbywal sie oboz, docieralo sie przez teren bylego magazynu wojskowego. Tutejsze okolice miescily w czasie zimnej wojny strategiczna baze lotnicza sil Zachodu. Jest tu tez kilka cmentarzy z okresu drugiej wojny swiatowej - niemiecki, brytyjski ("commonwealth"), jugoslawianski. Groby radzieckie zostaly jednak przeniesione gdzies indziej, aby  Sowieci musieli postarac sie o preteksty dla obecnosci swoich szpiegow bardziej wyrafinowane niz zapalanie zniczy. Obecnie, stare, zamaskowane (zadarnione) baraki zostaly wynajete miejscowym, ktorzy, wyglada na to, trzymaja w nich... z grubsza zlom. To Norwegia, ktorej nie znalismy. Wraki, walajace sie silniki, stary autobus zamieniony w magazyn gratow. W kazdym razie, jeden z miejscowych postanowil pozbyc sie czesci swojej "kolekcji", wrzucajac ja do Bjorndalssjakty. Sprawca zostal ukarany mandatem, ale smieci pozostaly.
@@ Linia 61: / Linia 61: @@
 Byl to juz czwarty dzien grotolazenia. Kolejny, w ktorym padalo i kolejny, w ktorym musialem ubrac na siebie mokra pianke. Ola jakims cudem wygrzebala do Svarthammerholi ostatnie suche ciuchy. Towarzysko na obozie bylo bardzo milo. Zabralismy kilka egzemplarzy "Polish Caving", co dalo nam okazje do poopowiadania gospodarzom jak jest "u nas". Niektorzy z nich zreszta w Polsce byli. Doskwierala nam juz jednak powoli wilgoc. Nawet Norwedzy przyznali, ze pogoda jest slaba - lokalna gazeta pisala o rekordowo niskich temperaturach. Swoje robila tez obecnosc komarow. Finowie przekonywali nas wprawdzie, ze "duzo komarow" to dopiero wtedy, kiedy nie da sie otworzyc ust, ale nasze swedzace bable mowily nam co innego.
-[[Grafika:Setsaa_Wc.jpg|200px|thumb|right|Płonący wychodek]]
+[[Grafika:Setsaa_Wc.jpg|300px|thumb|right|Płonący wychodek]]
 Oboz mial sie tak czy siak ku koncowi. Nieoczekiwanie zakonczyl sie rozwazany przez nas problem dotyczacy tego, kto rozmontuje wychodek, skoro nawet do jego montowania nie bylo wielu ochotnikow. Toaleta zostala po prostu... oblana benzyna i podpalona tak jak stala. Genialne. Po zakopaniu popiolow, udalismy sie na ostatnia wycieczke, ktorej przewodnikiem byl tym razem Svein (prezes). Tym razem miala to byc krotka wizyta liczna grupa (ok. 9 os.).
-[[Grafika:Setsaa_Pic7.jpg|200px|thumb|left|Wewnątrz Russågrotty]]
+[[Grafika:Setsaa_Pic7.jpg|300px|thumb|left|Wewnątrz Russågrotty]]
 Podejscie do Russågrotty jak na norweskie warunki bylo wyjatkowo dlugie. Ponad godzine szlismy lesna sciezka w napieciu - istnialo bowiem podejrzenie, ze bedzie za duzo wody. Jaskinia miala byc krotka, ale wyjatkowo urokliwa.
@@ Linia 75: / Linia 75: @@
 Mielismy jeszcze kilka dni do powrotu. Przez chwile rozwazalismy przeniesienie sie na festiwal wspinaczkowy na wyspie Fugløya. Bylo jednak kilka argumentow przeciw - m.in. to ze festiwal byl platny (choc Tommy zadzwonil do jakiegos swojego znajomego i zalatwil nam znizke!), to, ze informacja w Internecie wspominala cos o imprezie z DJ-em oraz to, ze chcielismy juz troche odpoczac od ludzi. Nadto, z prognozy pogody wywnioskowalismy dosyc czytelnie, ze na tym wyjezdzie nie ubierzemy raczej uprzezy wspinaczkowych.
-[[Grafika:Setsaa_Dom.jpg|200px|thumb|right|Nasz dom podczas wycieczek]]
+[[Grafika:Setsaa_Dom.jpg|300px|thumb|right|Nasz dom przez cały wyjazd]]
 W zwiazku z tym, nic w zasadzie nie wyjtmujac ze schowka, dorzucilismy don mokre pianki i sprzet jaskiniowy. Sila domykajac drzwi schowka, spakowani "na lekko" ruszylismy na spacer w gory.
@@ Linia 85: / Linia 85: @@
 Rano, po krotkiej lekturze ksiazek, ruszylismy kawalek droga w strone Bodø, a potem polna sciezka i wreszcie krzakami na Rapen (390), wypatrzona z daleka "najwyzsza gora w okolicy". Plaski wierzcholek pokrywaly obszerne trzesawiska. Poniewaz gumowcow mielismy juz serdecznie dosc, Ola poruszala sie w japonkach, a ja, coz, po prostu bez skarpet. Nieopodal najwyzszego punktu zorganizowalismy biwak. Na calym obszarze gory pasly sie owce, ale na szczescie nie wykazaly zainteresowania naszym namiotem, nawet kiedy zostawilismy go bez nadzoru na czas wycieczki po wode.
-[[Grafika:Setsaa_My.jpg|300px|thumb|left|To my]]
+[[Grafika:Setsaa_My.jpg|300px|thumb|left|Na Kistrandtindan]]
 W piatek, po kolejnej sesji czytelniczej, wybralismy po prostu kolejna gore i ruszylismy na azymut; moze z lekka pomoca mapy. Udalo sie nam natrafic na sciezke, ktora wygodnie zeszlismy do morza, do Valnesfjordu. Po dokonaniu zaopatrzenia, podeszlismy kawalek dolina rzeki Botnaga. Byla to trudna przeprawa. Brak sciezek, bardzo wilgotne podloze i przeprawy przez kolejne doplywy zmeczyly nas. Na ok. 350 rozbilismy oboz. Nagroda za trudy byla kapiel w rzece i dostatek swiezej wody. Odkrylismy tez przy okazji, ze od dwoch dni nie ma juz przy nas komarow!