Relacje:Damian 2013 - Historia wersji

Damian o 09:25, 24 cze 2013

2013-06-24T09:25:36Z

Damian o 15:13, 12 cze 2013

2013-06-12T15:13:42Z

Damian o 15:11, 12 cze 2013

2013-06-12T15:11:09Z

Damian o 15:00, 12 cze 2013

2013-06-12T15:00:55Z

Damian o 14:53, 12 cze 2013

2013-06-12T14:53:40Z

Damian o 14:51, 12 cze 2013

2013-06-12T14:51:56Z

Damian o 14:39, 12 cze 2013

2013-06-12T14:39:05Z

Damian o 14:36, 12 cze 2013

2013-06-12T14:36:51Z

Damian o 14:35, 12 cze 2013

2013-06-12T14:35:48Z

Damian o 14:34, 12 cze 2013

2013-06-12T14:34:58Z

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 Takie wyprawy mogą trwać latami. W moim konkretnie przypadku należało zwolnić się z pracy, zostawić „na głowie” żony wszystkie sprawy rodzinne,  zerwać
 wszystkie kontakty towarzyskie, zrezygnować z kupna nowszego samochodu. Nie wspominam tu już o reakcjach żony czy innych bliskich osób. Aby nie przesadzić z budżetem, czasem i możliwościami wymyśliłem trasę wokół naszego globu przez Amerykę Pd. (Brazylia, Paragwaj, Argentyna, Chile), Australię i Oceanię (Nowa Zelandia), Azję (Chiny, Kazachstan) do Europy (Ukraina). Obejmowała więc różne strefy klimatyczne, ukształtowanie terenu (choć głównie góry), zróżnicowanie kulturowe, systemy polityczne. Trasa może poszatkowana ale nie chciałem za bardzo dublować wcześniejszych podróży, które przez te lata odbywałem na różne kontynenty. Europę zjeździliśmy obaj nie tylko na rowerze na różne sposoby podobnie jak Północną Amerykę więc te kontynenty sobie zostawiliśmy. Po za tym kraje przez które mieliśmy jechać należą do największych na świecie a chcieliśmy się zamknąć w pół roku.
-Krzysiek z kolei był pod pręgierzem urlopu. Nadrobił sobie sporo wolnego lecz musiał wyruszyć w styczniu. Stąd pomysł startu z południowej półkuli. A w ogóle to imponował mi tym, że mając dwa piękne i wygodne domy (jeden w Niemczech, drugi w Polsce) chciał robić coś co jest zupełnym zaprzeczeniem sielskiego i komfortowego życia.
+Krzysiek z kolei był pod pręgierzem urlopu. Nadrobił sobie sporo wolnego lecz musiał wyruszyć w styczniu. Stąd pomysł startu z południowej półkuli.
 Każdy z nas musiał się dostosować do czegoś. W efekcie powstał kompromis. Eskapada nie zbyt długa a jednocześnie ciekawa, pozwalająca na realizację postawionych celów przy jednoczesnym umiarze czasowo-finansowym. Mimo, że na lądach głównym środkiem lokomocji miał być rower to zakładaliśmy możliwość korzystania z innych środków transportu aby np. ominąć tereny mocno zurbanizowane lub nudne krajobrazowo (nizinne). Rower miał nam dopomóc w dotarciu w interesujące nas obszary a po za tym dawał niezależność. Absolutnie naszym celem nie miało być „młócenie” kilometrów bo do tego wystarczy stacjonarny rower w domu a i koszty wtedy niższe.

@@ Linia 118: / Linia 118: @@
 '''Europa: 1038 km rower'''
-Tereny krasowe:
+'''TERENY KRASOWE''':
-Brazylia: okolice miasta Ponta Grossa, nawiązano dobry kontakt z tamtejszym klubem GUPE http://www.gupe.org.br/, istnieją możliwości eksploracji. Problemem przy eksploracji może być "ostra" roślinność oraz działanie na terenach prywatnych.
+'''Brazylia''': okolice miasta Ponta Grossa, nawiązano dobry kontakt z tamtejszym klubem GUPE http://www.gupe.org.br/, istnieją możliwości eksploracji. Problemem przy eksploracji może być "ostra" roślinność oraz działanie na terenach prywatnych.
-Nowa Zelandia: ciekawy rejon krasowy na północy Południowej Wyspy w górach Takaka. Zastrzeżenia podobne jak w wypadku Brazylii.
+'''Nowa Zelandia''': ciekawy rejon krasowy na północy Południowej Wyspy w górach Takaka. Zastrzeżenia podobne jak w wypadku Brazylii.
-Chiny: największy potencjał eksploracyjny przy największych jednocześnie trudnościach obiektywnych (język, zniszczone przez działalność człowieka tereny, "opieka" policji), szerzej napisałem o tym przy opisie przejazdu przez Chiny. Najciekawsze tereny krasowe (moim zdaniem) znajdują się między Jishou a Fengje.
+'''Chiny''': największy potencjał eksploracyjny przy największych jednocześnie trudnościach obiektywnych (język, zniszczone przez działalność człowieka tereny, "opieka" policji), szerzej napisałem o tym przy opisie przejazdu przez Chiny. Najciekawsze tereny krasowe (moim zdaniem) znajdują się między Jishou a Fengje.
 Dla zainteresowanych jeszcze o usterkach w rowrach:

← poprzednia wersja		Wersja z 15:11, 12 cze 2013
Linia 118:		Linia 118:
	'''Europa: 1038 km rower'''		'''Europa: 1038 km rower'''

		+	Tereny krasowe:
		+
		+	Brazylia: okolice miasta Ponta Grossa, nawiązano dobry kontakt z tamtejszym klubem GUPE http://www.gupe.org.br/, istnieją możliwości eksploracji. Problemem przy eksploracji może być "ostra" roślinność oraz działanie na terenach prywatnych.
		+
		+	Nowa Zelandia: ciekawy rejon krasowy na północy Południowej Wyspy w górach Takaka. Zastrzeżenia podobne jak w wypadku Brazylii.
		+
		+	Chiny: największy potencjał eksploracyjny przy największych jednocześnie trudnościach obiektywnych (język, zniszczone przez działalność człowieka tereny, "opieka" policji), szerzej napisałem o tym przy opisie przejazdu przez Chiny. Najciekawsze tereny krasowe (moim zdaniem) znajdują się między Jishou a Fengje.

	Dla zainteresowanych jeszcze o usterkach w rowrach:		Dla zainteresowanych jeszcze o usterkach w rowrach:

← poprzednia wersja		Wersja z 15:00, 12 cze 2013
Linia 151:		Linia 151:

	Za granicą podczas samej wyprawy otrzymaliśmy bezcenną i bezinteresowną pomoc od setek ludzi. Nie możemy nigdy zapomnieć księdza Jana Sobieraja z Rio, księdza Kazimerza Długosza z Chrystusowcami w Curytybie, grotołazów z Ponta Grossa, Polaków a zwłaszcza pana Firki z Wandy, rangersów z Villavicencio, Jogre i jego rodzinę z La Parvy, Neala Taylora w NZ, wiele osób w Chinach, Kazachstanie, Ukrainie i Polsce.		Za granicą podczas samej wyprawy otrzymaliśmy bezcenną i bezinteresowną pomoc od setek ludzi. Nie możemy nigdy zapomnieć księdza Jana Sobieraja z Rio, księdza Kazimerza Długosza z Chrystusowcami w Curytybie, grotołazów z Ponta Grossa, Polaków a zwłaszcza pana Firki z Wandy, rangersów z Villavicencio, Jogre i jego rodzinę z La Parvy, Neala Taylora w NZ, wiele osób w Chinach, Kazachstanie, Ukrainie i Polsce.
		+
		+	Poniżej chronologiczny opis (poprawiony o polskie znaki) naszej podróży:

	{{wyjazd\|BRAZYLIA - rowerowa konkwista\|<u>Damian Szoltysik</u>, Krzysztof Hilus (b. cz. klubu)\|05 - 16 01 2013}}		{{wyjazd\|BRAZYLIA - rowerowa konkwista\|<u>Damian Szoltysik</u>, Krzysztof Hilus (b. cz. klubu)\|05 - 16 01 2013}}

@@ Linia 91: / Linia 91: @@
 Brazylia: 1718 rower, 100 km track
 Paragwaj: 70 km rower
 Argentyna: 1022 km rower, 1480 km autobus
 Chile: 194 km rower
 '''Ameryka Pd: 3004 km - rower, 1580 km - inny transport, RAZEM: 4584'''
 Australia – nie korzystaliśmy z rowerów
@@ Linia 147: / Linia 151: @@
 Za granicą podczas samej wyprawy otrzymaliśmy bezcenną i bezinteresowną pomoc od setek ludzi. Nie możemy nigdy zapomnieć księdza Jana Sobieraja z Rio, księdza Kazimerza Długosza z Chrystusowcami w Curytybie, grotołazów z Ponta Grossa, Polaków a zwłaszcza pana Firki z Wandy, rangersów z Villavicencio, Jogre i jego rodzinę z La Parvy, Neala Taylora w NZ, wiele osób w Chinach, Kazachstanie, Ukrainie i Polsce.
 {{wyjazd|BRAZYLIA - rowerowa konkwista|<u>Damian Szoltysik</u>, Krzysztof Hilus (b. cz. klubu)|05 - 16 01 2013}}

@@ Linia 80: / Linia 80: @@
 ręcznik, przybory do mycia zębów, przybory do golenia.
-Narzędzia:
+'''Narzędzia''':
 klucz uniwersalny (wszystkie potrzebne imbusy), przybory do łatania dętek, 2 zapasowe łańcuchy (wymienialiśmy co 500 km), zapasowe linki, po 1 zapasowej dętce, łatki, po 1 parze zapasowych klocków hamulcowych.

@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 Nowa Zelandia to ładny kraj lecz chyba zbyt „przepisowy”. Coś na rodzaj naszej UE. Denerwują wszędobylskie płotki. Trochę byliśmy rozczarowani. Jednak to wrażenie zacierają bardzo otwarci, sympatyczni ludzie. Trzy dni u Neala ale także spotkania z innymi przypadkowymi ludźmi pozwalają bardzo ciepło myśleć o tej dalekiej krainie. Przejechaliśmy Północną Wyspę a na Południowej zobaczyliśmy krasowe góry Takka oraz przebyliśmy ciekawy Tęczowy Szlak.
-Chiny natomiast to cała epopeja.  Takich kontrastów nie spotyka się często na świecie. Przejechaliśmy (nie tylko rowerami) ten kraj od Honkkongu do Korghas. 6000 km. W okolicach Guilin i Fengje natrafiliśmy na bardzo ciekawe i obiecujące tereny krasowe. W drodze musieliśmy się zderzyć z potężnymi trudnościami w porozumieniu się z Chińczykami. Nasza amplituda nastrojów przybierała tu zawsze skrajne wartości a sytuacje zmieniały się czasem z minuty na minutę. O kraju tym napisano całe tomy więc nie będę się tu mądrował. Trudno zresztą coś powiedzieć żyjąc tu niespełna 2 miesiące. Najbardziej ogólne wnioski to: kraj bardzo pracowitych ludzi (bez względu na motywy, by przeżyć biorą się za pracę a nie za prostesty), kraj bardzo zaawansowany technologicznie ale jednocześnie zastygły w epoce cesarzy (zwłaszcza na prowincji), kraj bardzo bezpieczny lecz też bardzo policyjny, kraj o wspaniałym ukształtowaniu terenu ale bardzo zdewastowany przez industrializację. Jak na całym świecie spotkaliśmy się tu nie dość, że z dużą życzliwością i pomocą to jeszcze z przeogromną ciekawością.
+Chiny natomiast to cała epopeja.  Takich kontrastów nie spotyka się często na świecie. Przejechaliśmy (nie tylko rowerami) ten kraj od Honkkongu do Korghas. 6000 km. W okolicach Guilin i Fengje natrafiliśmy na bardzo ciekawe i obiecujące tereny krasowe. W drodze musieliśmy się zderzyć z potężnymi trudnościami w porozumieniu się z Chińczykami. Nasza amplituda nastrojów przybierała tu zawsze skrajne wartości a sytuacje zmieniały się czasem z minuty na minutę. O kraju tym napisano całe tomy więc nie będę się tu mądrował. Trudno zresztą coś powiedzieć żyjąc tu niespełna 2 miesiące. Najbardziej ogólne wnioski to: kraj bardzo pracowitych ludzi (bez względu na motywy, by przeżyć biorą się za pracę a nie za protesty), kraj bardzo zaawansowany technologicznie ale jednocześnie zastygły w epoce cesarzy (zwłaszcza na prowincji), kraj bardzo bezpieczny lecz też bardzo policyjny, kraj o wspaniałym ukształtowaniu terenu ale bardzo zdewastowany przez industrializację. Jak na całym świecie spotkaliśmy się tu nie dość, że z dużą życzliwością i pomocą to jeszcze z przeogromną ciekawością.
 Dalej był Kazachstan. Dawna radziecka republika już trochę okrzepła w swej nowej państwowości. Język rosyjski, żywność a nawet kultura była już nam bardziej bliska niż niezrozumiałe pod każdym względem Chiny. Gościnni ludzie, fajny klimat, dzikie i jeszcze nie zniszczone przemysłem tereny. Przejechaliśmy wprawdzie tylko południowo-wschodni fragment tego dużego kraju ale naszym zdaniem chyba najciekawszy.

← poprzednia wersja		Wersja z 14:36, 12 cze 2013
Linia 27:		Linia 27:

	Paragwaj to całkiem inna historia. Raczej nie jest celem turystycznych eskapad. Byliśmy w nim tylko kilkadziesiąt godzin więc trudno o obiektywną opinię. Po naszym rajdzie do wodospadu Nacunday z ust Polaków w Wandzie usłyszeliśmy: „Nie baliście się pojechać do Paragwaju? To bardzo niebezpieczne!”.		Paragwaj to całkiem inna historia. Raczej nie jest celem turystycznych eskapad. Byliśmy w nim tylko kilkadziesiąt godzin więc trudno o obiektywną opinię. Po naszym rajdzie do wodospadu Nacunday z ust Polaków w Wandzie usłyszeliśmy: „Nie baliście się pojechać do Paragwaju? To bardzo niebezpieczne!”.
		+
	Argentyna była już mi bliska choćby ze względu na mój drugi pobyt w tym kraju. Wodospady Iguazu, ruiny jezuckich redukcji a także pobyt w Wandzie był jednak dla mnie nowością. W Wandzie zresztą spotkaliśmy się z przedstawicielami tamtejszej Polonii a opowieści pana Firki mogły by służyć za kanwę do niejednej książki lub filmu pomijając już nader interesującą osobowość. Tu również spędziliśmy 2 dni biwakując w polskiej szkole dzięki pomocy pani Marii Jejer. Na jednym z placów Wandy jest duże polskie godło. Natomiast rozległe argentyńskie pampy przejechaliśmy autobusem by więcej czasu spędzić w Andach. Mendoza była mi również bliska, uważam ją za jedno z ładniejszych miast Argentyny. Zdobyliśmy tu na rowerach przełęcz Pamarillo (3100). Tu też w związku z nawałnicami zostały zniszczone drogi. Do Santiago polecieliśmy samolotem właśnie z Mendozy. Od mojego ostatniego pobytu w tym kraju minęło prawie 20 lat. Co się zmieniło? Chyba nie wiele. Jest drożej a dolar USA nie jest już walutą obiegową. Ludzie nadal piją yerba mate.		Argentyna była już mi bliska choćby ze względu na mój drugi pobyt w tym kraju. Wodospady Iguazu, ruiny jezuckich redukcji a także pobyt w Wandzie był jednak dla mnie nowością. W Wandzie zresztą spotkaliśmy się z przedstawicielami tamtejszej Polonii a opowieści pana Firki mogły by służyć za kanwę do niejednej książki lub filmu pomijając już nader interesującą osobowość. Tu również spędziliśmy 2 dni biwakując w polskiej szkole dzięki pomocy pani Marii Jejer. Na jednym z placów Wandy jest duże polskie godło. Natomiast rozległe argentyńskie pampy przejechaliśmy autobusem by więcej czasu spędzić w Andach. Mendoza była mi również bliska, uważam ją za jedno z ładniejszych miast Argentyny. Zdobyliśmy tu na rowerach przełęcz Pamarillo (3100). Tu też w związku z nawałnicami zostały zniszczone drogi. Do Santiago polecieliśmy samolotem właśnie z Mendozy. Od mojego ostatniego pobytu w tym kraju minęło prawie 20 lat. Co się zmieniło? Chyba nie wiele. Jest drożej a dolar USA nie jest już walutą obiegową. Ludzie nadal piją yerba mate.

← poprzednia wersja		Wersja z 14:35, 12 cze 2013
Linia 59:		Linia 59:

	'''Różne dane:'''		'''Różne dane:'''
		+
	'''Sprzęt''':		'''Sprzęt''':

@@ Linia 92: / Linia 92: @@
 Chile: 194 km rower
-'''Ameryka Pd: 3004 km - rower, 1580 km - inny transport, RAZEM: 4584 km'''''Tekst pochyłą czcionką''Australia – nie korzystaliśmy z rowerów
+'''Ameryka Pd: 3004 km - rower, 1580 km - inny transport, RAZEM: 4584'''
 Nowa Zelandia: 1160 km rower
-Australia i Oceania: RAZEM:  1160 km
+'''Australia i Oceania: RAZEM:  1160 km'''
 Chiny: 2935 km rower, 2550 km autobus, 430 km trak
@@ Linia 102: / Linia 103: @@
 Kazachstan: 492 km rower
-Azja: 3427 km rower, 2980 km inny transport
+'''Azja: 3427 km rower, 2980 km inny transport'''
 Ukraina: 573 km rower
@@ Linia 108: / Linia 109: @@
 Polska: 465 km rower
-Europa: 1038 km rower
+'''Europa: 1038 km rower'''